مصطفى النوراني الاردبيلي

389

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

طرف 70 - 40 دندانه كوچك ديده مىشود و داراى دمبرگى به طول 2 سانتىمتر و ابعاد برگ 5 / 2 - 5 / 1 سانتىمتر عرض و 5 - 5 / 2 سانتىمتر طول مىباشد . گلهاى آن كوچك زرد رنگ كه در كنار برگها ظاهر مىشود . ميوه آن سياه رنگ و كروى در ابعاد يك نخود درشت است . تركيبات شيميايى : در ميوه اين گياه وجود هتروزيدى به نام رامنىژن تأييد شده است و تأثير مسهلى آن مربوط به وجود هتروزيدهاى امودين است . خواص - كاربرد : شيره آن مسهل قوى است . از پوست آن به‌عنوان مسهل استفاده مىشود . در مورد زردى ، بواسير ، نقرس ، آرتروز و اختلالات در عادت ماهيانه زنان تجويز شده است . « 1 » عوسج اسود در شمال ايران در لاهيجان سياه توسه و سياه توسكا ناميده مىشود . در كُتب طبّ سنّتى با نام عوسج اسود نام برده مىشود . مشخصات : درختچه‌اى است به ارتفاع 4 - 2 متر و بدون خار ، برگهاى آن با دمبرگ ، بيضى با قاعده كم و بيش گرد ، نوك تيز ، موجى و بى كرك به طول 5 - 3 سانتىمتر با 11 - 5 جفت رگبرگ . جوانه‌هاى زمستانى آن معمولًا بدون فلس است . ميوه آن كروى در ابعاد فندق ابتدا سرخ و سپس آبى تيره و در آخر پس از رسيدن به رنگ سياه در مىآيد .

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 203 .