مصطفى النوراني الاردبيلي

385

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

خواص - كاربرد : در هند از برگهاى گياه به‌عنوان مدرّ و نرم كننده و از ميوه‌هاى آن به‌عنوان مسهل و قىآور و مدرّ استفاده مىشود . در آرژانتين و پاراگوئه برگهاى گياه را به جاى چاى دم كرده و به‌عنوان مسهل مىخورند . خوردن ميوه آن چندان معمول نيست زيرا اثر آن شديد است و در مورد كودكان ممكن است منجر به مرگ شود . « 1 » عود الصليب در كُتب طبّ سنّتى به نامهاى آبرون صغير ، آبرون ريشه‌دار و آبرون نام برده مىشود . مشخصات : گياهى است چند ساله به بلندى 60 - 30 سانتىمتر ، برگهاى آن بيضى دندانه‌دار ، كوچك و پر آب به رنگ سبز بدون دمبرگ و به ساقه چسبيده است . گلها كوچك به رنگ زرد مايل به قرمز يا ارغوانى كه در انتهاى ساقه گل دهنده در بهار ظاهر مىشود . اين گياه در اطراف اصفهان مىرويد . خواص - كاربرد : از كنسرو برگهاى له‌شده آن در روغن زيتون يا روغن كنجد به‌صورت مرهم براى التيام زخم قسمتهاى بريده شده اعضاى بدن استفاده مىشود . در چين به‌صورت ضماد روى آبسه‌ها و محل مار گزيدگى مىگذارند ، خيلى مؤثر است . « 2 » عود الوج ساقه زيرزمينى يا بيخ گياهى است كه در بازار دارويى ايران به نام « اگر تركى » و « اگير تركى » گفته مىشود و در كُتب طبّ سنّتى با نامهاى « وج » و « عود الوج » آورده شده است . به هندى گياه و ساقه زيرزمينى آن هر دو را « بج » و « وج » آورده شده است .

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 258 ؛ محيط اعظم ، ص 417 . ( 2 ) - معارف گياهى ، ص 245 ؛ محيط اعظم ، ص 150 .