دار ، چوب آن سرخ رنگ و سخت ، ميوه‌اش كوچك و گرد و خوش طعم و شيرين و داراى هسته و سخت شبيه سنجد ، در پاييز مىرسد ، تازه خشك كرده آن را مىخورند و در ميان كردها جوشانده آن را براى نرم كردن سينه و دفع سرفه به مصرف مىرسانند . « 3 » ساقه عناب راست ولى شاخه‌هاى ناهموار و خاردارى دارد برگهاى آن كوچك ، بى كرك و شفّاف مىباشد گلهاى آن كوچك ، زرد رنگ و شامل دمگل بسيار كوتاهى است و ميوه‌اش پس از رسيدن شفّاف و رنگش قرمز مىشود و طعم شيرين و مطبوعى دارد . عناب را با انجير ، كشمش و خرما به اندازه مساوى مخلوط كرده و مىجوشانند و از جوشانده اين چهار ميوه شربت مخصوص سينه تهيه مىكنند . ميوه تازه آن بسيار مغذى است و وقتى خشك شود داراى خواص زيادى مىشود . « 4 » درخت عناب ، در منطقه وسيعى از ايران تا ژاپن مىرويد ، بعضى از نژادهاى آن نيز عارى از خار است . عناب براى اشخاصى كه دستگاه هضم حساس دارند مناسب است . « 5 » عنب - سرخاب گياهى است كه به فارسى به نامهاى محلى آن سرخاب كولى ، سرخاب و در برخى مدار با نام عنب آمريكا نام برده مىشود . مشخصات : گياهى است پايا ، علفى ، با ساقه‌هايى كه در قسمت پايين خشبى است . ريشه آن ضخيم ، گوشتى و سمّى است و به‌عنوان قىآور و مسهل به كار برده مىشود . اين گياه بومى آمريكاى شمالى است و در ايران در تمام مناطق شمال در گيلان در اطراف شفت ، اطراف رشت ، چالوس ، رامسر ، بندر انزلى ، در گرگان نزديك بندرگز ديده شده است .

--> ( 3 ) - طب سنتى در ميان كردان ، ص 128 . ( 4 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 157 - 156 . ( 5 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 .