علف بواسير گياهى است كه در كُتب طبّ سنّتى با نام حشيشة الباسور يا حشيشة البواسير آمده است . مشخصات : گياهى است چند ساله ، خيلى كوچك به بلندى 7 - 5 سانتىمتر . برگهاى آن هميشه از ريشه خارج شده و خيلى كوتاه ، بيضى و داراى دندانه‌هاى درشت شبيه بريدگى است و با دمبرگ دراز به ريشه متصل مىشوند . ريشه آن متورم ، برگهاى آن را مىتوان مانند اسفناج پخت و خورد ، زيرا اين گياه خوراكى است . خواص - كاربرد : ريشه علف بواسير در يك دم كرده يا جوشانده ، براى معالجه بواسير به كار مىرود . « 2 » علف آهوى سفيد به فارسى « وِن » ، « علف آهوى سفيد » و زبان گنجشك كاذب و در كُتب طبّ سنّتى با نام لسان العصافير كاذب نام برده مىشود . مشخصات : گياهى است چند ساله ، بلندى آن 100 - 40 سانتىمتر ، برگهاى آن مركب داراى 15 - 7 برگچه و هر برگچه بيضى نوك تيز شبيه برگ زبان گنجشك معمولى ، بسيار معطّر و پوشيده از كركهاى چسبناك است . ريشه اين گياه در طبّ سنّتى مصرف دارويى دارد و از پوست ريشه و گاهى نيز از برگ آن استفاده مىشود .

--> ( 2 ) - همان ، ج 7 ، ص 260 ؛ محيط اعظم ، ص 305 .