مصطفى النوراني الاردبيلي
340
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
عسل روايات : بخارى و مسلم و نسائى و ترمذى از أبى سعيد خدرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كردهاند كه مردى حضور پيغمبر خدا آمد و عرض كرد شكم برادرم آزاد است ، آن حضرت فرمود : برو به وى عسل بده ؛ او داد ولى بند نيامد ، باز هم آمد به آن حضرت عرض كرد ؛ حضرت فرمود : باز هم عسل بده تا به مرتبه پنجم تكرار شد و اسهالش رفع شد . « 2 » امام باقر عليه السلام در يك روايتى معجونى از عسل ، زعفران ، خاك قبر حسين و آب باران را شفا فرموده است . « 3 » حضرت عالم ( موسى بن جعفر عليه السلام ) : بر شما باد عسل و دانه سياه و فرمود : عسل در ظاهر قرآن نيز شفاست و فرمود : عسل از هر درد شفاست ، هر كس يك لقمه عسل ناشتا بخورد بلغم را قطع مىكند و صفرا را مىشكند و مره سودا را قطع مىنمايد و ذهن را صفا مىدهد و خوب مىكند . امير المؤمنين عليه السلام فرمود : عسل بر هر درد شفاست و در خودش مرض نيست ، بلغم را كم مىكند و دل را روشن مىنمايد . « 1 » امام رضا عليه السلام از حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : خدا در عسل بركت قرار داده و در آن شفا هست از دردها و هفتاد پيغمبر عليهم السلام آن را مبارك گردانيدهاند . « 2 » موسى بن جعفر عليه السلام از پدرانش از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : عسل شفاست و تب را دور مىكند . « 3 » امام صادق عليه السلام فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله از عسل خوشش مىآمد و مىفرمود : بر شما
--> ( 2 ) - سنن ابن ماجه ، كتاب طب ، باب 7 ؛ مجمع الزوائد ، ج 5 ، ص 91 ؛ در المنثور ، ج 4 ، ص 123 ؛ حياة الحيوان ، ج 2 ، ص 300 ؛ صحيح بخارى ، كتاب طب ، باب 24 ؛ صحيح مسلم ، كتاب السلام ، باب 91 ؛ سنن ترمذى ، كتاب طب ، باب 31 ؛ مسند ابن حنبل ، ج 3 ، ص 19 . ( 3 ) - محاسن برقى ، ص 500 ؛ مكارم الاخلاق ، ص 179 . ( 1 ) - بحار ، ج 66 ، ص 294 . ( 2 ) - مكارم الاخلاق ، ص 189 . ( 3 ) - بحار ، ج 66 ، ص 294 .