مصطفى النوراني الاردبيلي

332

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

كرد ، خداوند به وى وحى كرد عدس بخور ، زيرا عدس قلب را نرم و اشك را زياد مىنمايد . « 1 » اين موضوع از امام صادق عليه السلام نيز وارد شده است . « 2 » و در روايتى از رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد شده كه پيامبرى از قساوت دلهاى قوم خود بر خدا شكايت نمود خدا به وى امر كرد عدس بخورند ، چون عدس دل را نرم و اشك چشم را جارى مىسازد و تكبر را مىبرد و آن غذاى نيكان است . « 3 » مشخصات : گياهى است علفى يك ساله ، ارتفاع بوته آن كوتاه حدود يك وجب . گلهاى آن كوچك به رنگ سفيد با رگه‌هاى به رنگ بنفش و نيز به حالت وحشى و خودرو در مناطق آسياى غربى و يونان و ايتاليا وجود دارد و در تمام مناطق مديترانه‌اى كاشته مىشود . تركيبات شيميايى : عدس منبع غنى از ويتامينهاى گروه B مىباشد . در دانه عدس لعاب و در حدود 6 / 22 درصد پروتئين وجود دارد . خواص - كاربرد : آب پوست پخته آن مليّن است و مغز آن قابض مىباشد . غرغره آب عدس پخته براى زخمهاى دهان ، گلو و ديفترى نافع است . « 4 » آرد بو داده عدس معده را پاك و تقويت كرده صفرا را از بين مىبرد و تشنگى را زايل مىكند . « 1 » عدس ترشح بدن آدم را زياد مىكند به اين علت آن را مولّد سودا مىدانند و نيز توليد

--> ( 1 ) - محاسن ، ص 504 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - مكارم الاخلاق ، ص 188 . ( 4 ) - معارف گياهى ، ج 1 ، ص 368 . ( 1 ) - حلية المتقين ، ص 47 .