مصطفى النوراني الاردبيلي

313

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

خواص - كاربرد : از برگها و دانه‌هاى تخم تاتوره علفى به‌عنوان ضدّ درد و مسكّن و ضد عفونى كننده و مخدّر استفاده مىشود . مادّه آتروپين ، مردمك چشم را باز مىكند و در ضمن موجب كاهش ترشّح بزاق مىگردد به‌علاوه عضلات مثانه را سست كرده و در نتيجه دفع ادرار را كنترل مىكند . « 1 » طلاى ناخالص ( خبث الذهب ) چيزى است كه هنگام گداختن طلا مثل كف بالا مىآيد و بهترين آن سبز رقيق مىباشد . مزاج آن گرم و خشك است و از چرك فلزات ديگر لطيف‌تر مىباشد . چرك طلا قائم مقام اقليميا است ، سوخته و شسته آن را چنانچه در چشم بكشند بينايى را قوى و نافع سفيدى چشم و دمعه ناشى از نزله مىباشد . ماليدن آن با آب ، نافع بوى بد زير بغل و كنج ران مىباشد . « 2 » طلح مشخصات : از گياهان چند ساله علفى بزرگ است كه شبيه درختچه است ، ولى ساقه‌هاى آن علفى است . برگهاى بزرگ به طول چند متر دارد كه قسمت تحتانى آنها لوله شده و داخل يكديگر پيچيده و تشكيل يك نوع ساقه كلفت را مىدهد . ميوه‌ها به شكل خوشه فشرده متشكل از دهها موز در مىآيد . تركيبات شيميايى : در موز دو مادّه عامل شيميايى بسيار مقتدر به نام : سروتونين و نوراپينفرين وجود دارد . در پوست ميوه موز در حدود 7 / 14 درصد مواد خشك و 6 / 1 درصد قند انورتى يافت مىشود .

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 32 . ( 2 ) - محيط اعظم ، ج 2 ، ص 170 .