مصطفى النوراني الاردبيلي

288

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

خشك كردن گياه : بعضى از گياهان مانند : نعناع و . . . پس از چيده شدن به‌صورت تازه مصرف مىشوند و بعضى از آنها را خشك مىكنند . ريشه‌ها و ريزوم‌ها : پس از تكّه تكّه بريدن مىتوان در سايه ، آفتاب يا حتّى روى حرارت ملايم آتش خشك كرد . ساقه ، پوست و چوب : نيز مىتوان به طرق فوق خشك نمود . جوانه‌ها : براى تهيّه خيسانده ، به‌صورت تازه مصرف مىشود . براى مصارف ديگر ؛ در سايه ، در جاى خشك و هواى آزاد خشك مىكنند . برگها و گياهان كامل : به‌صورت ورقه‌هاى نازكى در هواى خشك و آزاد ، در سايه قرار مىدهند . برگها را پيش يا پس از خشك كردن بايد تميز كرد . گلها و گلهاى انتهايى : خيلى ظريف هستند . براى حفظ رنگ آنها ، بايد آنها را در سايه و حتّىالمقدور در جاى نيمه تاريك خشك كرد . اگر نور خيلى شديد باشد ، مىتوان روى آنها را با ورقه‌هاى كاغذ پوشاند .