مصطفى النوراني الاردبيلي
285
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
ضرو ميعه سائله صمغ درخت ضرو است ، تا وقتى كه سائل است آن را ميعه سائله گويند وقتى كه خشك شود پاليسه گويند . لوبان صمغ ريزيتن درخت ضرو است كه از سوماترا و جاوه مىآيد و دانه آن مثل اشك مىماند كه به هم چسبيده و جمع مىشود و بوى آن مثل ميعه سائله مىباشد . ضرا ، الضرو ، شجر المصطكى ، درخت هميشه سبز است كه در بلاد آسيا روييده مىشود و در بعضى از بلاد بحر ابيض مادهاى از آن درمىآيد كه آن را صمغ كمكام يا مصطكى مىگويند و بويى خوشبو دارد . به يونانى ، فسطاطيس و فوضوقس ، به سريانى ، ضروا ، به رومى ، فشاشيش و به فارسى ورضحك . اسم يك درخت است كه مشابه درخت بلوط است ، بعضى اوقات مقصود از لفظ ضرو صمغ آن است و آن صمغ را نيز صمغ كمكام گويند . بعضى گويند كه كمكام پوست بيخ آن است و بعضى ديگر گويند اسم برگ آن مىباشد . بعضى گفتهاند كه اين درخت حبة الخضراء است لكن به گفته صاحب « محيط اعظم » به درخت آن كمكام و به صمغ آن لوبان مىگويند . « 1 »
--> ( 1 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 169 .