در ايران با نامهاى « كاج نوئل » و « درخت نوئل » شناخته مىشود . در كتب طبّ سنّتى با نام « صنوبر » ، « تنوب » و « صنوبر صغير » آمده است و دانه آن را « حب الصنوبر » گويند . درخت نوئل از نظر طبيعت گرم و خشك است و پوست آن گرم و خشك است . از نظر خواص ، خوردن برگ و پوست درخت براى گلودرد و جراحت ريه و بند آوردن خون از بينى و قطع خون از جراحتهاى تازه نافع است و خواص ديگرى نيز دارد . « 3 » صنوبر هندى مشخصات : به فارسى « ديودار » و در كُتب طبّ سنّتى با نامهاى ديودار و صنوبر هندى و ابهل هندى يا به عربى آن شجرة الجن آمده است ، به اردو نيز ديودار گفته مىشود . ديودار درختى است زيبا و بلند ، ارتفاع آن تا 50 متر مىرسد . برگهايش سوزنى ، كبود رنگ به طول حدود 5 سانتىمتر . مخروطه ميوه آن درشت ، تخم‌مرغى شكل به رنگ قهوه‌اى است . طول عمر اين درختان به‌طور كلى زياد است و تا 2000 سال تخمين زده شده است . تركيبات شيميايى : داراى صمغ ، كولسترين و اسانس روغنى فرّار است . در برگهاى آن ويتامين C يافت مىشود . خواص - كاربرد : چوب اين درخت معرّق ، بادشكن ، مدرّ و تب‌بر است و براى رفع نفخ و ناراحتىهاى ريوى و مثانه مفيد است . اسانس آن معرّق ، مدرّ و براى ناراحتىهاى پوست مفيد مىباشد . پوست اين درخت قابض و تب‌بر است و براى اسهال خونى مفيد است ، از نظر طبيعت گرم و خشك است . « 1 »

--> ( 3 ) - معارف گياهى ، ج 3 ، ص 57 . ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 4 ، ص 364 .