مصطفى النوراني الاردبيلي

264

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

صمغ قراصيا از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طبّ سنّتى ، گرم و خشك است و از نظر خواص معتقدند كه اخلاط لزج را قطع مىكند ، بنابراين براى رفع خشونت قصبه ريه ، نافع است ضمنا براى روشن شدن رنگ صورت و تحريك اشتها و خرد كردن سنگ مثانه نيز مفيد است . اگر با آب سرد خورده شود ، براى تسكين سرفه‌هاى مزمن مفيد است و مقدار خوراك آن 5 گرم است . ماليدن آن براى افزايش ديد چشم و رفع خارش و جرب پلك مفيد است و ماليدن آن به پوست ، پاك كننده و جلا دهنده است . « 3 » صمغ فارسى درختان گيلاس و آلبالو صمغى از خود بيرون مىدهند كه به فارسى « انگوم » ، « جدو » ، « زدو » ، « ازدو » و « صمغ فارسى » مىگويند . رنگ آن ، زرد تيره و از نظر شيميايى ، داراى مادّه‌اى به نام « سرازين » است . فرق اين مادّه با آرابين كه در صمغ عربى مىباشد اين است كه در آب سرد حل نمىشود ولى چون آن را بجوشانند در آن تغيير حاصل و شبيه صمغ عربى مىشود . خواص - كاربرد : از صمغ عربى گرمتر است و يبوست آن از صمغ عربى كمتر است . سنگ مثانه را خرد مىكند و براى سرفه ، نافع است . ماليدن آن به چشم ، براى افزايش بينايى مفيد است و ضماد آن با سركه براى رفع جوش بدن اطفال نافع است . استعمال خارجى غرغره آن ، براى تحليل ورم و رفع گلودرد و اگر از بينى كشيده شود براى قطع خونريزى از بينى نافع است . « 1 »

--> ( 3 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 25 . ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 23 و ص 186 .