تركيبات شيميايى : در دانه شيلم يك آلكالوئيد سمى به نام تمولين و گلوكوزيد است و نوعى ساپونين در آن وجود دارد . خواص - كاربرد : طبق نظر حكماى طب سنتى مصرف داخلى آن توصيه نمىشود ، زيرا مسموم كننده و مخدر است و موجب بسته شدن مجارى و درهم ريختن صدا و آواز مىشود . در هند ضماد خمير شيلم به‌عنوان مسكن در استعمال خارجى مصرف مىشود و معتقدند كه براى معالجه لكه‌هاى كوچك قهوه‌اى يا زرد رنگ پوست كه فركل ناميده مىشود ، مفيد است . « 2 »

--> ( 2 ) - معارف گياهى ، ج 7 ، ص 45 .