تركيبات شيميايى : داراى صمغ و آلكالوئيد است ، از پوست ريشه آن آلكالوئيدهاى مورينجينين و مورينجين جدا شده است . در گياه يك آنتىبيوتيك به نام پترىگوسپرمين وجود دارد كه بر ضد باكتريهاى گرام مثبت ، گرام منفى و اسيد فاست فعال است . افزوده بر آن ، در پوست ساقه درخت نيز بتاسيترول وجود دارد . خواص - كاربرد : سرشاخه‌هاى جوان ، برگها ، گلها و ميوه‌هاى نارس گياه موجب تحريك هاضمه و براى معالجه عفونت خون استفاده مىشود . از ريشه آن در تهيه دارويى كه به باسن زنها پس از تولد طفل مىمالند ، مورد استفاده قرار مىگيرد . « 2 » شو احمر مشخصات : اين گياه در كتب طب سنتى با نام حُرض و شوك احمر آمده است . گياهى است يك ساله ، ساقه‌هاى آن بدون كرك يا كمى كرك‌دار با يك ساقه مركزى قايم مشخص و برگهاى آن ريز و كوچك گوشتى و بدون دمبرگ كه نوك آن تيز و خاردار است . اين گياه تقريبا در كليه مناطق ايران در كرج ، در دامنه‌هاى شمالى البرز آذربايجان در تبريز و در بلوچستان مىرويد . در بلوچستان با نامهاى محلى گل چاه و جاقون شناخته مىشود و از علوفه شتر است .

--> ( 2 ) - معارف گياهى ، ج 3 ، ص 312 .