مصطفى النوراني الاردبيلي

113

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

كثيرالغذاست ، براى اشخاص سرد مزاج مفيد است ، مولد خون مىباشد ، قلب و دماغ را تقويت مىكند ، ملين است ، تن را فربه مىكند ، غم و دغدغه را دور مىنمايد ، براى سينه مفيد است و به تنهايى غذاى كاملى است . شير گاو ميش : تن را فربه مىكند ، مولد خون است ، چربى به مقدار زياد دارد ، مولد نيرو و انرژى است ، عضلات را تقويت مىكند . شير گوسفند : دماغ ، نخاع و قوه باه را تقويت مىكند ، براى زخم و پيچش روده سودمند است ، اثرات داروهاى سمّى را خنثى مىكند . اگر با روغن بادام و صمغ عربى خورده شود ، ضد سرفه است . شير شتر : رنگ را روشن و بلغم را دفع مىكند ، مقوّى است ، براى فرو نشاندن ورم سودمند است و ضد يبوست مىباشد . شير خر : در عربى لبن الاتان آن را در اردو گدهى كادوده مىگويند . رنگ : سفيد ، ذائقه : شيرين ، مزاج : سرد درجه دوم و تر درجه سوم ، مقدار خوراك : به قدر تحمل ، رطوبت و سردى پيدا مىكند ، مفرح و جلاء كننده است ، مسام و سده را باز مىكند ، لاغرى را دور مىكند ، كمى مشابه شير بُز هست ، در مرض سل و دق اول شير زن ، دوم شير خر فايده مىدهد . دير هضم ، مصلح آن شكر است ، سرورآور مىباشد ، براى مرض سل نافع است ، قلب و دماغ را قوّت مىدهد ، لاغرى را بر طرف مىكند ، براى رفع سرفه سودمند است ، براى اشخاص گرم مزاج مفيد است . شير زن : مولد رطوبت است و مقوّى دماغ ، چين و چروك صورت را از بين مىبرد و