مصطفى النوراني الاردبيلي

98

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

انگور فرنگى خوشه‌اى بومى آسياى شمالى و آمريكاى شمالى است . ميوه آن در اوايل تابستان مىرسد ، اين گونه انگور فرنگى در ايران كاشته مىشود و به حالت خودرو ديده نمىشود . تركيبات شيميايى : از نظر تركيبات شيميايى از برگهاى تازه اين درختچه اسيد سيانيدريك hcn جدا شده است تركيبات شيميايى آن نظير ميوه انگور فرنگى خاردار يا تيغدار است در ميوه اين نوع انگور ماده رنگى به نام سيانيدرين گلوكوزيد گزارش شده است « 1 » . تيره مو : مو به عربى : شجرة العنب ، كرم ، عنب . گياهان تيره مو معمولًا به صورت درختچه‌هاى بالارونده‌اند ، مجموعا شامل 12 جنس و تقريبا 700 گونه مىباشند كه عموما در مناطق معتدل و گرم كره زمين پراكندگى دارند . نمونه‌هاى زينتى زيبا نيز در بين آنها وجود دارد كه در غالب نواحى معتدل و گرم همچنين در ايران پرورش مىيابند . قسمت مورد استفاده آن برگ شيره گياهى و ميوه آن است . درخت مو داراى آفات متعددى از رسته قارچها و حشرات است . از آفات مهم قارچى آن ، بلاك روت ، ميلديو و اوئيد بوم را بايد نام برد . برگ مو : داراى اثر مقوى ، قابض و مدر است ، پيچك مو نيز اختصاصات درمانى برگ را داراست . برگهاى جوان مو به صورت تيزاب دم‌كرده يا جوشانده در رفع ديسانترى ، شكم‌روشها ، خونرويها ، عدم دفع ادرار ، نقرس ، زردى ، استفراغ ، اختلالات خون مربوط به زمان بلوغ يا يائسگى ، پيدايش برافروختگى در صورت ، ناحيه بينى ، زنخدان و گونه‌ها و همچنين در واريس مصرف مىشود .

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 2 ، ص 66 .