از كرئوزوت افىسينال سابقا به عنوان از بين برنده ميكروب در درمان بيمارى سل ريوى استفاده به عمل مىآمد . با مصرف كرئوزوت ، ترشحات برونش‌ها تغيير مىيابد اشتها تحريك مىشود و تغذيه به خوبى صورت مىگيرد . كرئوزوت در استعمال خارج به عنوان ضد عفونى كننده به صورت بخور يا استنشاق پماد جهت رفع يا تزريقات روغنى براى رفع cheloide ) نوعى بيمارى پوستى ) يا به صورت ميكستور در دندان‌پزشكى يا اثر دادن موضعى در بيماريهاى رحمى و غيره به كار مىرود . مقدار مصرف : مقادير درمانى كرئوزوت كه با حداكثر مقدار مصرف آن تفاوت زياد ندارد 5 / 0 گرم در هر دفعه و 5 / 1 گرم در 24 ساعت براى اشخاص بالغ است ولى براى اين كه مقدار مذكور عوارض ايجاد نكند بايد بطور تدريجى و به دفعات 1 / 0 تا 25 / 0 گرمى به كار مىرود كه به صورت حب‌هاى 1 / 0 گرمى يا محلولات روغنى يا گليسرينه ، اليكسيرهاى يك درصد ، الكل يك درصد و در موارد ضرورى به صورت تنقيه تا ميزان 4 گرم و يا تزريقات زير جلدى به صورت محلولهاى روغنى و در اشخاص بالغ مىتواند مصرف گردد . در استعمال خارج بيشتر محلولات ، 10 درصد آن در آب الكل‌دار يا گليسرين‌دار به صورت استنشاق يا بخور يا پماد و غيره به كار مىرود . كرئوزوت داراى مشتقات زير مىباشد : كرئوزوتال ، كرئوزال ، فسفات كرئوزوت . محل رويش : درخت راش ايران در دامنه‌هاى البرز ، آستارا ، طوالش ، ديلمان تا كلاردشت ، نور ، كجور ، ارتفاعات عمارلو ، چرم‌كش ، كبوتر چاك ، داماش و ارتفاعات امام زاده ابراهيم