برگ سيب را در قديم در دفع اختلالات چشم ، جوانه‌هايش را براى نقرس ، شكوفه‌هايش جهت ميگرن و سايه درخت سيب را برخى در ساكت كردن دردهاى پشت و پهلو و زير شكم نافع مىدانستند . خوردن يك عدد سيب صبح ناشتا كلسترول خون را پايين مىآورد و اگر كمپوتش را صبح يا سيب زير آتش پخته شده را شب بخوريد يبوست بر طرف مىشود . جوشانده پوست سيب را مىتوان براى تسكين دردهاى نقرسى و حبس البول و تحريكات كليه و مثانه و جوشانده خود سيب در رفع تبخال و دردهاى رماتيسمى و معالجه سرفه و زكام و سرماخوردگى مؤثر بوده و هر روز صبح آب يك سيب تازه خورده شود ، مشهور است كه پيرى را دور مىسازد . بهترين داروى تصفيه خون است . در صورتى كه با پوست آن خوب جويده و خورده شود عمل روده‌ها طبيعى مىگردد . سيب چون از لحاظ مواد قندى فقير است براى بيماران قندى تجويز مىشود و براى كسانى كه درد معده دارند ، رنده شده سيب نافع است . در هنگام گريپ ، خوردن سيب توصيه شده است . در بعضى اسهالها رنده شده سيب رسيده را اگر به كودك بدهند و او را از غذاى ديگر جز چاى كمرنگ بدون شيرينى ممنوع سازند ، نافع است . كسانى كه دهانشان بدبوست ، يك ربع ساعت برگ جعفرى را در دهان بجوند ، تفاله‌اش را بدور اندازند و سپس يك دانه سيب بخورند . چهار سيب رسيده را پوست كنده ، قطعه قطعه نموده در ظرفى محتوى يك ليتر آب انداخته و يك مشت كشمش و 15 گرم عناب ، يك ساعت بجوشد بعد صاف كرده صد و پنجاه گرم شكر اضافه كرده دوباره روى آتش قرار گيرد تا قوام آيد و شربتى سفت شود كه براى زكام و سياه سرفه نافع مىباشد . سيب را با پيه و روغن نباتى مخلوط كرده ، روى بعضى جراحات بگذارند ، اثر خوبى دارد و اين كار در فرانسه معمول بوده و پيه خوك انتخاب مىشده و چون سيب را به