مباركة يخرج الداء الدفين من البدن . « حبه سودا مبارك است و درد پنهان را از بدن بيرون مىنمايد » . حسن بن شاذان از ابى جعفر عليه السلام روايت مىكند كه از امام حسن عليه السلام پرسيدند در باره تب نوبه غالب . آن حضرت فرمود : از عسل و شونيز سه لقمه برمىدارى ، آن تب از بين مىرود و آن دو مباركند . در باره عسل فرمود : يخرج من بطونها شراب مختلف الوانه فيه شفاء للناس . يعنى از شكمهاى زنبوران نوشيدنى بيرون مىآيد با رنگهاى مختلف كه در آن براى مردم شفاء هست و در باره حبّه سوداء رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : حبّه سوداء براى هر دردى شفا است مگر سام . پرسيدند : سام چيست ؟ رسول خدا فرمود : مرگ و اين دو بر گرمى و سردى و طبايع ميل نمىنمايد ، بلكه آنها شفا هستند در هرجا كه هستند . « 2 » ذريح گويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : در شكم خود صدها درد مىبينم . آن حضرت فرمود : از حبّه سوداء چه مانع شده است از حبه سوداء ؟ كه در آن شفا هست از هر مرض مگر سام ؟ . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : در اين حبه سوداء ، از هر درد جز سام شفا هست . گفتم سام چيست ؟ فرمود : مرگ . گفتم : حبه سوداء چيست ؟ فرمود : شونيز . گفتم چه طور بسازم دارو را ؟ فرمود : بيست و يك دانه مىگيرى و در پارچه‌اى يك شب آن را در آب مىخيسانى ، موقع صبح يك قطره در بينى راست و يك قطره در بينى چپ مىريزى و در روز دوم دو قطره در طرف راست و يك قطره در طرف چپ و موقعى كه روز سوم شد يك قطره در بينى راست ، دو قطره در بينى چپ مىچكانى و هر روز دانه‌ها را عوض مىكنى . « 1 » امام صادق عليه السلام فرمود : حبه سوداء براى هر درد شفاست و آن محبوب رسول خداست . گفته شد : مردم گمان مىكنند آن حرمل است ، فرمود : نه شونيز است ، اگر نزد

--> ( 2 ) - فقه الرضا ، ص 46 ؛ طب الائمه ، ص 51 ؛ بحار ، ج 61 ، ص 300 . ( 1 ) - طب الائمه ، ص 68 ؛ مكارم ، ص 211 .