مىكند و با مقادير خيلى بيشتر ممكن است سبب مرگ شود . براى گاو نيز سمّى است . « 2 » پياز كلشيك ، داراى موسيلاژ ، آميدون ، قند ، تانن و به مقدار كم از نوعى رزين و ماده‌اى سمى به نام كولشىسين است . دانه آن داراى اسيد كاليك ، روغن قند و كولشىسين است . خواص درمانى : كلشيك داراى اثر ضد نقرس است ، به‌طورى كه از اين نظر بايد آن را داروى اختصاصى نقرس حاد ذكر كرد . در دوران درمان نقرس با كلشيك همواره بايد به اين نكته توجه داشت كه به مجرد از بين رفتن درد و عوارض نقرس مصرف آن قطع و مجددا هنگام بروز عوارض تجديد گردد . فرآورده‌هاى كلشيك ضمن رفع عوارض نقرس ، اثر شديد بر روى معده و روده دارد . كولشى سين چون از راه كليه به تأنّى دفع مىشود . از اين نظر نبايد براى مبتلايان به ناراحتيهاى كليه تجويز مىگردد . صور دارويى : مصرف تنطور كلشيك بدين طريق است كه ابتدا 30 تا 40 قطره و در روزهاى بعد 10 تا 15 قطره زيادتر آن را به كار مىبرند و اين عمل را تا موقعى ادامه مىدهند كه بيش از 3 تا 4 بار حس احتياج به دفع در روز پيدا شود . عصاره هيدروالكلى دانه كشيك كه هر 1 / 0 گرم آن در 24 ساعت به صورت حب مصرف مىشود . حد اكثر مصرف آن 05 / 0 در هر دفعه و 2 / 0 گرم در 24 ساعت است . كولشى سين را نيز به‌عنوان ضد نقرس به كار مىبرند ولى چون سمّيت زياد دارد ، خطرناك است كولشى سين در مصارف داخلى به مقدار 21 تا يك ميلىگرم در يك دفعه و

--> ( 2 ) - گياهان دارويى ، پروفسورهانس فلوك ، ص 35 .