مصطفى النوراني الاردبيلي

391

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

شيرين و گل بنفشه و سنا مكى و ترنجبين كه دواهاى مخصوص سينه و سرفه هستند داده مىشود . « 2 » پوست اين درختچه اثر قابض و ريشه‌اش خاصيت مسهلى دارد . از برگ آن در بعضى نواحى مخصوصا در هند براى مصارفى شبيه برگ گاو زبان استفاده به عمل مىآورند . دم‌كرده ميوه خشك آن به‌عنوان نرم كننده ، به حالت ساده يا مخلوط با ميوه و دانه‌هاى لعابدار مصرف مىشود . محل رويش سپستان : خليج فارس ، لار ، بندرعباس ، جزيره خارك ، نواحى مخلتف بلوچستان ، مكران ، نيك‌شهر و در 490 كيلومترى چابهار مىباشد . نام سپستان به تفاوت به درخت مذكور يا ميوه آن در نواحى مختلف اطلاق مىگردد . « 1 » * سپيدار فارسى : دارون ، درخت خوش سايه ، درخت پشه كنجك عربى : شجرة البق ، شجرة القراب ، شجرة اليعوس يونانى : قطالا ، بوقيصا هندى : بيولا اردو : دردار درختى است كه برگ آن مانند آزاد درخت مىباشد . گل سفيد و مثل زبان گنجشك و

--> ( 2 ) - همدرد انگليسى ، 66 - 135 - 155 - 171 - 179 - 180 - 206 - 247 - 248 ( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 2 ، ص 431 .