مصطفى النوراني الاردبيلي
352
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
دانستنيهايى چند از برگ زيتون : در تورات است كه چون حضرت نوح عليه السلام حدس زد طوفان فرو نشسته از دريچه مخصوص كشتى كبوترى را به خارج فرستاد و آن كبوتر برگ زيتونى به منقار گرفته برگشت . خاكستر جوانههاى درخت زيتون در قديم براى تسكين دردهاى شديد مصرف مىشده است ، ورم و التهاب چشم را كم مىنمايد و درد آن را تسكين مىدهد و زخمهاى بدن را خشك نموده موجب در آمدن گوشت نو مىشود . جوشانده برگهايش از خونريزى سينه جلوگيرى مىنمايد . خيسانده برگ زيتون در سركه جهت ورم انگشتان دست و پا و سياه زخم و دمل بسيار نافع است . مخلوط شيره برگ زيتون با عسل براى تسكين گوش درد و به صورت ضماد براى شكمدردهاى شديد سودمند مىباشد . جويدن برگها در دهان سبب استحكام لثههاست ، برگ زيتون در تبهاى متناوب خوب است و به علت تلخى گنه گنه به جاى آن مصرف مىشده است ، برگ زيتون در دباغى مصرف داشته است ، مصرف داخلى از برگ زيتون جهت مرض قانقاريا ( گانگرن ) توصيه مىشده است . در خاصيت تب برى آن مبالغه مىشده و دادن شصت گرم برگ زيتون را در دويست و چهل گرم آب جوشانده كه روزى 3 مرتبه ، هر مرتبه نيم فنجان خورده شود تجويز مىگرديده است . چهل و پنج گرم صمغ درخت زيتون را 6 قسمت كرده هر دو ساعت يك قسمت آن را با آب كافى مىخوردند . * زيره عبد الله بن عبد الرحمن صفوانى گويد : از خراسان با قافله به كرمان حركت كرديم ، دزدها راه قافله را ، بخصوص مردى را گرفتند كه مىگفتند پول زيادى دارد و زمانى او را جهت گرفتن پول نگاه داشتند و او را اذيت مىكردند ، يكى از زنهايشان به وى ترحم كرد ، او را رها نمود و فرار كرد ولى دهان و زبانش فاسد گشت كه قادر بر كلام نشد ، بعد از