مصطفى النوراني الاردبيلي
348
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
مصرف روغن زيتون : براى تهيه سالاد ، پخت و پز ، صابون سازى ، در پزشكى به عنوان نرم كننده و ملين ، در سنگهاى صفراوى ، قولنجهاى كبدى ، رفع يبوست ، براى كسانى كه با سرب كار مىكنند ، مصرف دارد . ملين 60 - 30 گرم ، قولنج كبدى 400 - 100 گرم ، براى تنقيه 200 تا 400 سى سى خالص يا محلول 60 - 30 گرم آن با يك زرده تخم مرغ در نيم يا يك ليتر آب . روغن زيتون غير خوراكى كه بهوسيله حلالها از تفاله زيتونهاى فشرده به دست مىآيد براى صابون سازى خوب است و هميشه در بازار آن را با رزمارى رنگ مىكنند كه شناخته شود . روغن زيتون بسرعت جذب مىشود و لذا در داروسازى مصرف زيادى دارد . خصوصا سترونشدهاش با گومنول و اسانس اكاليپتوس جهت چكاندن در بينى ، در سوختگيها و تهيه پمادها و . . . « 2 » دانستنيهايى چند از زيتون : چگونه روغن از گياه و از جمله در زيتون بهوجود مىآيد ؟ اين سؤالى است كه خوانندگان انتظار شنيدن جوابش را دارند . در نباتات فعل و انفعالات آلى به مراتب سادهتر از محيط زنده بدن انسان و حيوان انجام مىگيرد و باز فعل و انفعالات آلى گياه در حداقل و جنبه معدنى آن بيشتر است ، اما تشكيل چربىها از سادهترين مواد آلى و از كوچكترين مولكولهاى تركيبات ساده شيميايى آغاز و سرانجام مقدار فراوانى چربى در دانهها و ميوههاى آنها جمع مىگردد مانند روغن زيتون ، بادام ، كرچك ، كنجد و غيره مىباشد و حال آنكه مىدانيم ماده اوليه آنها عبارت است از آب و مواد معدنى و گاز كربنيك هوا كه به كمك انرژى آفتاب در انساج نبات ساخته و سنتز مىشود . تقريبا بيشتر خواص زيتون گفته شد .
--> ( 2 ) - رساله دكتراى پل ژاردن paul Jardon از دانشكده داروسازى ليون 1942 بهعنوان بررسى و مطالعه دارويى و شيميايى روغن زيتون براى طالبين معرفى مىشود .