مصطفى النوراني الاردبيلي

326

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

مانند زبان سگ مىباشد و از تمام اجزاى آن شيره درمىآيد . شاخه باريك و برگهاى كوچك دارد كه از آن هم شيره درمىآيد و انواع مختلف دارد مثل تهويرتدهارا ، چودهارا تهوير ، ناگ پنى تهوير ، خراسانى تهوير و لاتينى تهوير . تهويرتدهارا ، را در سانسكريت تردهارسنوهى ، تربه سرودهارا سنوهى مىگويند . « 2 » خواص درمانى : كليه قسمتهاى گياه در ناراحتيهاى هضمى با منشأ صفرا كه با سردرد ، تهوع و باردارى زنان همراه است مؤثر مىباشد و از آن جهت رفع ترشحات زنانگى به صورت جوشانده يا گرد و درمان جذام استفاده مىشود . شيره گياه اثر ضد عفونى كننده ، بادشكن و مسهلى دارد و براى رفع سياه سرفه ، آسم ، سوء هضم و غيره مفيد است . در استعمال خارجى ، شيره تازه آن را بر روى زگيل ، جهت رفع آن به كار مىبرند . و قرمز كننده پوست ( توجه خون به ناحيه سطحى بدن ) و در رماتيسم بر روى عضو تأثير داده مىشود . از ريشه‌اش به‌عنوان يك ماده تاول‌آور استفاده مىشود . محل رويش : نواحى جنوبى ايران ، مكران ، چابهار و نيك‌شهر . * زلف پير رسمى مشخصات : به فارسى : زلف پير رسمى و در كتب طب سنتى با نامهاى بابونج الطيور و مريره نام برده شده است . زلف پير رسمى ، گياهى است يك ساله يا چند ساله كوتاه به بلندى 10 تا 100 سانتىمتر داراى ساقه مخطط ، منشعب ، پوشيده از كركهاى خزى ، توأم با تار عنكبوتى و

--> ( 2 ) - لاثانى لغت الادويه ، ص 78 .