مصطفى النوراني الاردبيلي

284

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

مىباشد ، زردآلوى شيرين ملين مزاج است و براى گرم مزاجان مفيد است و موجب رفع بدبويى دهان مىشود خوردن آب پخته يا خيس كرده برگه آن مسهل صفرا و ملين مزاج است تشنگى و غليان خون و صفرا و التهاب معده را فرو مىنشاند . مقدار خوراك : مقدار آن تا 15 گرم و روغن مغز شيرين آن ضعيف‌تر از تلخ آن است خوردن مغز تلخ هسته زردآلو ممكن است ايجاد مسموميت نموده و باعث آشفتگى شود و علاج آن قى كردن آن است و با خوردن ربهاى ميوه‌هاى ترش رفع مىشود . برگ و شكوفه زردآلو از نظر طبيعت سرد و خشك است و خوردن دم‌كرده برگ آن دافع كرم معده و مدر است و ريختن آن روى ورمها موجب تحليل ورمها مىشود ، اگر برگ خشك آن به قدر 10 گرم با آب سرد خورده شود اسهال را قطع مىكند و بند مىآورد و اگر چند قطره از آب برگ آن در گوش ريخته شود ، مسكن درد گوش است . « 1 » پتاسيم زردآلو با اسيدهاى موجود در آن تركيب شده موجب لينت مزاج و فعاليت كليه‌ها مىگردد اين اسيدها عبارتند از : اسيد ماليك ، اسيد سيتريك ، اسيد تارتريك و غير اينها . اسيدهاى زردآلو ، پس از سوخت در بدن توليد كربناتهاى قليايى مىنمايند و بدين ترتيب قليائيت بدن را زياد مىكنند و چون پتاسيم در زردآلو بيشتر از سديم مىباشد اين قليائيت بدن بيشتر متوجه سلولهاى بدن مىشود . در صورتى كه بىكربنات دوسديم ( نمك طعام ) قليائيت فعاليت بدن را زياد مىكند و در نتيجه فعل و انفعالات فوق است كه زردآلو در مبتلايان به فشار خون و زيادى اوره و گوشتخواران بسيار نافع بوده و در رفع بيمارى آن اثر نيكويى دارد . سلول در زردآلو به مقدار زياد يافت مىشود و تقريبا 5 % زردآلو را تشكيل مىدهد . بايد دانست خاصيت مدرى كه در زردآلو است يك عمل شستشويى را انجام داده و

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 2 ، ص 137 - 133 .