مصطفى النوراني الاردبيلي

243

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

( رشت . دكتر مهديون ) مىرويد . درخت زان ، در نور به چلر ، چهلر ، در مازندران به مرس mers ، در درفك و طوالش آلاش ، الوش ، در گرگان‌رود به قزآغاج ، در آستارا به قزل‌گز موسوم است « 1 » . * زبان پس قفا مشخصات : فرانسوى : delphinette انگليسى : night s spur آلمانى : rittersporn ايتاليايى : corsolidaregle فارسى : زبان پس قفا ، زبان در قفا . عربى : خالف والديه . گياهى علفى است و بيشتر در مزارع غلات مىرويد ، گلهايى به رنگ آبى زيبا بندرت گلى يا سفيد رنگ دارد ، در قاعده دنباله گل آن مقدارى نوش جمع مىشود كه حشرات را به سمت خود جلب مىكند . تركيبات شيميايى : دانه گياه داراى الكالوئيدهاى سمى مانند دل سولين ، دل كوزين و همچنين ماده‌اى به نام كمفرول است . خواص و كاربرد : مواد سمى دانه دو گياه مذكور در آلبومين دانه و بافت ذخيره آن جمع مىگردد . مسموميت حاصله از دانه آنها بخصوص از دانه d . ajacis شبيه به مسموميت از آكونيت

--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، ج 3 ، ص 95 - 97 - 98 - 99 .