مصطفى النوراني الاردبيلي
145
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
دهن المرزنگوش : روغن مرزنگوش گرم و لطيف است ، سردى مغز و شقيقه و بادهايى كه در سر باشد ببرد ، چون ببينى باز افكنى و او گرم و خشك است در درجه سوم . دهن الحنا : روغن حنا معتدل است ، گرمى و سردى دردها بنشاند ، رنجكى را ببرد ، موى را سياه و قوى مىگرداند . دهن الآش : روغن مورد سرد است ، موى را قوى مىكند ، سستى از بند گشاها ببرد ، ريش تر كه بر سر باشد ببرد ، نيز عرق و بول ببندد و گرمى از سر بكشد . دهن بابونج : روغن بابونه گرم است ، تحليل كند ، لرز و رنجكى را نيك بود و عيسى مىگويد : تشنج را نيك باشد كه وى اندامها نرم مىكند و درد رحم ببرد . دهن الميعة : روغن ميعه ( صمغ يا شيرى است خوشبوى كه از درختى گيرند ) گرم است ، وجع المفاصل ( درد مفاصل ) را سود كرده و همچنين سردى اندامها را گرم مىگرداند و مثانه و كليه را نيز و همه آماسها بگشايد و مادهها از بندگشادها ببرد و عضله را گرم مىگرداند و آماسهاى سرد و رحم سرد و كليه و مثانه سرد را سود مىكند . دهن الافسنتين : روغن افسنتين گرم است ، اندامهاى سرد را قوى مىكند و گرم و معده را قوت مىدهد و نيز سدد جگر بگشايد .