به فارسى دهمشت و دهمست بر وزن سرمست مىگويند . گرم است ، درد جگر را كه از رطوبت برخاسته باشد نيك مىكند و آن را كه از سرما خيزد چون او در مسنگ از او با پنج در مسنگ شربت ريحانى بخورند ، ادرار البول و حيض آرد ، مغصى كه از بادها بود بنشاند و ضيق النفس را كه از بلغم بود سود دارد و زخم كژدم را نيك بود و به رومى و به سريانى وى را ستنحادريتا مىخوانند و به تازى دهن الغار و دهن الخطار ( دهن الخطار روغنى است كه از ادويه خوشبوى با روغن زيتون مىگيرند . ) دهن نوى لخوخ : روغن استخوان شفتالو و زردآلو درد گوش را كه از سردى باشد يا از باد نيك مىكند ، سدد بگشايد ، خداوند رطوبت را نيك باشد و سنان ثابت مىگويد استخوان زردآلو همچو روغن بادام تلخ است بواسير و زحير را نيك بود . دهن الحنطة : روغن گندم ، گر و شيرينه و داء ثعلب را نيك بود . دهن الحمص : روغن نخود ، بهق و گر و شيرينه را نيك بود و بدل وى روغن گندم است . دهن النارجيل : روغن نارجيل گرم كننده است نيك بود كسى را كه باهش نقصان آورده بود آزموده و غايت است باه را . دهن حب الاترج : روغن دانه‌هاى ترنج سود مىكند بواسير را چون بر او طلا كنند و با زهرها برابر مىكند چون از او نيم در مسنگ بخورند با پنج در مسنگ الكل .