تمام اجزاى اين درخت اعم از : ميوه ، برگ و ريشه مورد استفاده طبى دارد . آلو داراى انواع مختلف مىباشد كه در صفحات بعد ذكر خواهد شد . مزاج آن سرد در درجه اول و تر در درجه دوم مىباشد . آلو نافع قولنج ، استسقاء ، نقرس ، روماتيسم ، درد مفاصل ، تصلّب شرايين ، ضعف اشتها و كبد و معده ، صفرا ، تب و عطش است . انواع آلو داراى ويتامينهاى : A , B , C , D مواد منيزيم ، كلسيم ، آهن ، سديم ، پتاسيم ، روى ، فسفر ، آلبومين ، گلوكز ، يد ، اموليسن ، استارچ Starch رزين و . . . است . آلو در اكثر نقاط ايران مىرويد . آلو درختى است از تيره گل سرخيان از دسته باداميها ، با گلهاى سفيد كه گلهايش قبل از برگها در آغاز بهار ظاهر مىشود و داراى انواع : آلوبخارا ، آلوسياه ، آلوزرد ، آلوقيصى ، آلومويزى و آلوىكوهى است . « 1 » آلوبخارا ميوه درختى معروف است كه ساق آن شبيه به ساق قراسياى املس و برگ آن شبيه به برگ سيب است . آلو شامل بستانى و كوهى كه هر كدام داراى انواع گوناگونى است و در طب منظور نوع سياه و بزرگ و نوع زرد آن مىباشد . شيخ گويد : نوع بستانى ، سياه و زرد آن قوىتر از از سرخ است . در كتاب صيدنه نوشته شده است كه شاه آلو بهترين نوع آن مىباشد . « 2 » بهترين آلو نوع برقانى است كه داراى طعمى املس ( ترش و شيرين ) است . « 3 » كسى كه معده‌اش خالى باشد و آلوبخاراى شيرين را مصرف كند ، دافع عطش و ملين است . نيز حرارت و صفرا را تنظيم مىكند . بيخ آن قابض است . و صمغ آن مثل صمغ عربى است . « 4 » بهترين نوع آلو را بستى يا قومشى گويند كه پرگوشت است . « 5 » آلوبخارا داراى دو نوع باغى و كوهى است كه باغى آن به چند قسم ذيل تقسيم مىشود : 1 بزرگ و سياه رنگ كه عموما اسم آلو بخارا براى اين نوع به كار برده مىشود . 2 زرد رنگ آن را آلوچه مىگويند . 3 سفيد رنگ آن را در عراق شاه آلوچ ، شاه آلو و آلوچه سلطانى مىنامند . 4 سرخ رنگ آن كه بسيار كوچك و ترش است .

--> ( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 84 . ( 2 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 107 . ( 3 ) - دكتر جوانمرد . ( 4 ) - فارماكو گرافيا ، ص 568 . ( 5 ) - صيدنه ، ص 41 .