مصطفى النوراني الاردبيلي

32

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

دو دريا با هم مساوى نيستند ، اين دريا شيرين و خوردنش جايز و آن دريا نمكين و تلخ ، و از هر يكى از آنها گوشت تازه‌اى را مىخوريد و جواهر زينتى را در مىآوريد و كشتىهاى متناسب در آن مىبينيد كه به وسيله آنها نعمت و فضل خدا را مىطلبيد و شايد شكرگذار باشيد . مزاج : گرم و خشك است و داراى طعمى تلخ و شور مىباشد . خواص : تند و جالى ، محلل و جاذب ، ملين ، مسهل بلغم و صفرا ، خشك كننده رطوبات و نافع سردرد از سردى است ، ماليدن گرم شده آن نافع ورمهاى پستان ، درد اعصاب ، ترك پوست ناشى از سرما ، حكه ، جرب ، جوشهاى عصبى مىباشد ، نيز قاتل شپش و محلل خون منجمد است و شستن بدن با آن نافع امراض اعصاب مانند رعشه ، فلج ، سستى و امثال اينها مىباشد ، بخور آن جهت استسقاء و احتقان ، نشستن در آن نافع حيض بسته شده و درد روده است ، آب دريا نافع گزيدن جانوران سمى و امراض سردى و استسقاء مىباشد . خوردن روزى يك قاشق چايخورى آب دريا بسيار مفيد بوده و 91 عنصر مفيد در آن وجود دارد . ضرر - اصلاح : مضرّ معده و باعث خارش پوست ، يبوست ، زخم معده و سوزش ادرار مىشود ، مصلح آن آشاميدن شورباى مرغ و ماهى ، اغذيه مرطوب و چرب ، صمغ عربى ، گل ارمنى با روغن بادام ، لعابهاى مناسب ، گل پاكيزه و آشاميدن تصفيه شده آن و انداختن خرنوب و حب الآس و زعرور در آن است . « 1 »

--> ( 1 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 89 .