مصطفى النوراني الاردبيلي

19

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

آب و خرما بيشترين غذاى آن حضرت بود و گاهى شير و خرما را جمع مىكرد و آنها را به نام اطيبين ( دو پاكيزه ) مىناميد . « 1 » « قال : عليكم بالفواكه فى اقبالها ، فانها مصحّحة للابدان ، مطردة للاحزان و القوها فى ادبارها ، فانها داء للابدان » . « بر شما باد ميوه‌ها در ابتداى آمدن آنها ( نوبر ) ، زيرا در آن وقت صاف كننده بدنها و از بين برنده غمهاست و ميوه‌ها را در آخر وقت و موقع تمام شدن آنها كنار بيندازيد كه براى بدنها درد است . على بن جعفر از برادرش سؤال كرد : از كسى كه ميان دو ميوه انجير و خرما و نه ساير ميوه‌ها جمع كند ؟ فرمود : پيغمبر منع كرد از جمع نمودن اين دو ميوه . « 2 » حضرت على عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : انگور را دانه دانه بخوريد تا گوارا و زود هضم باشد . و ابن عباس گويد : هر كس ميوه‌ها را يك يك بخورد به او ضرر نمىرساند . « 3 » منصور بن يونس گويد : از موسى بن جعفر عليه السلام شنيدم كه فرمود : انگور رازقى و نيشكر و سيب ضرر نمىرساند . « 4 » ابن قداح از امام صادق عليه السلام از پدرش نقل مىكند كه آن حضرت كندن پوست ميوه را دوست نمىداشت . « 5 » امام عليه السلام فرمود : « ان لكل ثمرة سمّا فاذا اتيتم فمسوها بالماء » « هر ميوه‌اى سمى دارد ، وقتى كه آن را آورديد با آب بشوئيد » .

--> ( 1 ) - محاسن ، ج 2 ، ص 556 ؛ كافى ، ج 6 ، ص 351 ؛ مكارم الاخلاق ، ص 29 . ( 2 ) - علل الشرايع ، ج 2 ، ص 206 . ( 3 ) - صحيح بخارى ، رقم 14 از كتاب اطعمه ؛ صحيح ترمذى ، رقم 16 ؛ صحيح دارمى ، رقم 25 ؛ مسند ابن حنبل ، ج 2 ص 7 ؛ محاسن ، ص 527 ؛ امالى طوسى ، ج 1 ، ص 379 ؛ كافى ، ج 6 ، ص 349 . ( 4 ) - محاسن ، ج 2 ، ص 556 . ( 5 ) - بحار ، ج 66 ، ص 118 ؛ كافى ، ج 6 ، ص 350 .