جلال مصطفوى كاشانى
33
دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى )
وقايع همان دور زمان سطحى و ناپخته است . » « 53 » براى اثبات اين مطلب جملهاى از كتاب « Le Paradoxe du medecin » تأليف Jean - Louis Funck - Brentano , Gallinard چاپ 1976 نقل شود . در صفحهء 147 آمده است : « سرعت پيشرفت پزشكى در چهل سال اخير به اندازهاى زياد بوده است كه همه جا گفته مىشود : در مدتى كمتر از 5 سال نيمى از معلومات پزشكى كهنه و مندرس شده و از درجهء اعتبار افتاده است . » آيا تاكنون كسى پيدا شده است كه بپرسد چرا در مدتى كمتر از 5 سال نصف معلومات پزشكى دچار اندراس و كهنگى شده است ؟ نتوان انديشيد كه كسى در اين باره ، آنگونه كه شايد و بايد ، تحقيق و بررسى كرده باشد چه اگر كرده بود به خوبى پى مىبرد كه دستكم نيمى از مطالبى كه هر روز بنام اكتشافات تازه به جهان پزشكى عرضه مىشود ، باطل و خطاست ولى جلوه و رنگ حقيقت دارد و مرور زمان حتى در مدتى كمتر از 5 سال بطلان آنها را بر محققان آشكار و مردود و مطرود اعلام خواهد كرد . دكتر صادق پيروز عزيزى استاد دانشكدهء پزشكى دانشگاه تهران در اينباره حق مطلب را ادا كرده و چنين نوشته است : « آنان كه به رشد آنچه كه ما علم الابدان مىناميم ناظر هستند و پا به پا بشر را در مدارج مختلف علم طب تعقيب مىكنند ، به مشكلاتى كه بشر در اين طى طريق با آن مواجه است ، به خوبى واقف هستند و مىدانند كه در اين بحر لا يتناهى يا كشتى سرگردان مجهولات ، انسان با كمال تأنى راه مىپيمايد و اغلب نيز در سير زمانه فقط قادر به مراجعت از راهى است كه مدتها بغلط در آن راه طى طريق كرده است ، و بعبارت ديگر وقت عزيز خود را به اصلاح اشتباهات خود تلف مىكند . » « 54 » بنابراين وقتى كه استادان تاريخ علوم مىگويند : « اگر كسى تمامى تحولات تاريخى هر علمى را در مد نظر داشته باشد ، خيلى بهتر از كسانى كه فقط از وضع حاضر آن علم اطلاع دارند ، خواهد توانست دربارهء درستى و نادرستى عقايد معاصر داورى كند » ، منظورشان اين است كه اين محققان كمتر احتمال دارد عقيدهاى اظهار كنند كه بعدا باطل اعلام شود . شارل ليشتن تلر در صفحهء 35 كتاب تاريخ پزشكى براى اينكه در پيشرفت پزشكى راههايى تازه پيدا شود چنين مىگويد : « بايد وضع فعلى پزشكى را با تاريخ تحولات آن
--> ( 53 ) . جرج سارتون ، سرگذشت علم ، ترجمهء احمد بيرشك ، صفحهء 179 چاپ 1343 شمسى . ( 54 ) . از مقدمهء كتاب آسيبشناسى ، تأليف دكتر كمال الدين آرمين استاد دانشكدهء پزشكى دانشگاه تهران جلد اول .