صرع ، سكته و يا هيسترى دانست . به عقيده قدما اين امر ناشى از بخار غليظى است كه يكباره دماغ را فرامىگيرد . ماده اين بخار يا از « بلغم » يا از « سودا » بوده و گاهى نيز از سرماى سختى است كه به هنگام خواب به دماغ مىرسد . در گذشته چنانچه « ماده » خونى بود براى درمان ، نخست فصد مىكردند و پس از آن حب اصطمحيقون و انواع ايارج‌ها را كه مفيد آن مىباشند تجويز مىنمودند . همچنين استفاده از گلقند و سكنجبين توصيه مىشد . چنانچه عارضه از بلغم مىبود به دفع آن پرداخته و اگر از سودا بود و آثار آن مشهود مىگرديد دفع سودا مىنمودند . عارضه ناشى از سرما را نيز با استفاده از ضمادهاى گرم درمان مىكردند . * * *