جاى گذارد و اين امر موجب به درازا كشيده شدن بيمارى خواهد گرديد . پس از گذشت حمله‌هاى اوليه حب فرفيون ، حب شيطرج ، حب قوقايا و يا ايارج فيقرا و نيز همه روزه مطبوخى از افتيمون شامى و بعد از اين مسهل‌ها ماء الاصول قوى تجويز مىگردد . محلول انغوزه و ماء العسل خيلى مفيد بوده و رفع تشنج و عوارض عصبى را مىنمايد . اگر فلج و تب باهم پديدار گردند در اين حال بايد بيشتر توجه به رفع تب نمود . بعد از تنقيه مزاج ، فقار و اعصاب را با روغن‌هاى گرم محلّل و مقوّى اعصاب همچون روغن قسط ، شويد ، اگير تركى ، عاقرقرحا و جندبيدستر مىآميزند يا آنكه روغن زيتون را با روغن قسط و سنبل سائيده مىجوشانند بعد جند ، فرفيون و فلفل را به آن روغن آميخته به مهره‌هاى گردن و پشت مىمالند . چنانچه مناسبت فصلى و طبيعت و نيز سن بيمار اقتضا نمايد مىتوان اقدام به خونگيرى نمود زيرا خون مركب از همه اخلاط است . اگر ماده بلغمى باشد نخست شربتى از مشروديطوس با سنجرينا و يا از داروهائى همانند سگبينج يا جاوشير يا انغوزه در ماء العسل مىدهند و پس از يك ساعت اقدام به فصد مىنمايند . به عقيده پزشكان پيشين براى پاك كردن اعصاب هيچ داروئى با نسخه زير قابل برابرى نيست : شحم حنظل 10 ، مقل ازرق 10 ، صبر زرد 10 ، و فرفيون 5 ل - از تركيب اين داروها حب‌هائى ساخته و مصرف آن را از مقدار كم شروع كرده تا يك هفته به بيمار مىدهند يك هفته آن را ترك كرده و بعد باز كم‌كم و با افزايش تدريجى تجويز مىكنند . معجونى كه در مبتلايان به فلج ، تب را عارض كرده و حرارت بدن را زياد مىكند عبارتست از : زنجبيل 10 ، اگير تركى 10 ، فلفل 10 ، شيطرج 10 ، عاقرقرحا 10 ، فرفيون 5 ، مقل ازرق 3 ، انجيره ( گزنه ) 3 ، هليله سياه 3 ، آمله 5 ، بلادر 20 ، و روغن گردو 10 ل . داروها را كوبيده و پخته و با روغن گردو مىآميزند . مقدار خوراك 1 مثقال تا 5 / 1 مثقال مىباشد . اين معجون براى درمان فلج ، رعشه و لقوه سودمند است .