سموم از بدن نموده و هم ورم‌هاى كبد و كليه را اصلاح و مرمّت مىكند . ضمنا با تأمين برخى از ويتامين‌ها و مواد لازم بدن اعصاب را نيز تقويت خواهد نمود . 3 - صرع سوداوى - نشانه آن خفقان و احتلاج قلب و ترشى آب دهانست به‌طورىكه اگر بزاق بر زمين افكنده شود در اثر اسيدى بودن زياد ، از خاك برمىجوشد . ديگر از علائم آن وجود انديشه‌هاى فاسد ، كثرت وسواس ، لاغرى و اشتهاى بسيار مىباشد . درمان - درمان اين نوع صرع نزديك به نوع معالجاتى است كه در بيماريهاى روانى به كار برده مىشود . داروهاى مورد تجويز در گذشته عبارت بوده از حب ايارج فيقرا و نيز تركيبى از 2 نخود مسروديطوس ، 10 نخود افتيمون شامى و 2 نخود شحم حنظل . ضمنا تخم شربتى ، خاكشير و تخم كتان و خوراك‌هاى « گرم و تر » مورد تجويز مىباشد . 4 - صرع بلغمى - نشانه‌هاى اين نوع صرع كدورت و كندى حواس ، سنگينى سر ، سفيدى رنگ و سستى در حركت و كثرت كف و بزاق دهان است . درمان - در گذشته توصيه مىشد كه چنانچه بيمار پيش از نوبت بروز حمله قى كند آرامش خواهد يافت . در چنين موردى استفاده از انغوزه ، سگبينج ، جاوشير ( يا باريجه ) ، صبر زرد ، مقل ازرق ، مرمكى ، مصطكى ، ايارج فيقرا و حب قوقايا و حب اصطمحيقون را سودمند مىدانستند . يادآور مىشود كه بايد رعايت لينت مزاج و دفع بلغم در بيمار بشود . بهتر است دارچين ، زيره ، زنيان و مانند آن همراه با خوراك به بيمار داده و نيز در صورت اقتضاء هر بامداد معجون عاقرقرحا و يا عاقرقرحا همراه با عسل تجويز گردد . 5 - صرع دماغى - قدما در اين مورد قى كردن را زيان‌آور مىدانستند بهترين داروى اين نوع صرع « غاريقون » ذكر شده است . ضمنا ايارج فيقرا ، حب اصطمحيقون ، معجون مشروديطوس و معجون هرمس از ديگر داروهاى مورد استفاده بوده‌اند . 6 - صرع معدى - قدما صرع معدى را اين‌طور شرح داده‌اند كه در اين نوع صرع با نزديك شدن نوبت حمله ، حالت سرگيجه و استفراغ پديدار گشته و اختلالى در فم معده عارض مىشود . اين امر بيشتر و مخصوصا به هنگامى است كه عمل دفع به تأخير افتد . در