جوشانده حنظل در روغن زيتون براى پاكسازى دماغ و چكاندن آن در گوش تجويز شده است . همچنين استعمال آن با كتيرا به ميزان نيم درهم به عنوان معين به كار رفته است . تخم حنظل زداينده صداعى است كه درد آن به نهايت سختى رسيده باشد . خواه ماده عامل آن در پوست باشد يا در سر يا نقطه ديگرى از بدن . به عقيده قدما نوشيدن و بوئيدن مرزنجوش و ايجاد عطسه با آن براى رفع صداع سودمند بوده و شستشوى عضو با آن ، صداع ناشى از « باد غليظ » را بر طرف خواهد كرد . داروهاى ديگر مورد تجويز در گذشته به شرح زير بوده است : - شويد سائيده - عطسه با بوئيدن مشك ، صداع ناشى از « سردى در رطوبت » را زايل مىنمايد . بخصوص اگر اندكى كافور و زعفران بدان بيافزايند مؤثرتر خواهد بود . ( مشك از جمله داروهائيست كه تقويت مغز و روان را مىنمايد . ) - سگبينج ، صداع سرد ناشى از « باد » را تحليل مىبرد . - جوشانده اسطوخودوس « خلط بارد » را كه سبب صداع گرديده باشد از بدن بيرون مىراند . بختيشوع حكيم معتقد بود مداومت در نوشيدن و ضماد آن در رفع صداع بسيار نافع مىباشد . - سنا مكّى ( خوراكى و ضماد ) - عسل خيارچنبر ( خوراكى و ضماد ) - مطبوخ كلم ( ضماد ) - نعناع و عصارهء آن ( ضماد ) - جند بيدستر ( خوراكى ، بويشى و ضماد ) - دارچين ( خوراكى و ضماد ) - خولنجان ( خوراكى و ضماد ) - نشادر ( بويشى و ضماد ) - بابونه ( خوراكى و بويشى )