امكان فلوس را تجويز كرد : مغز فلوس 14 ، ترنجبين 16 ، گل سرخ 2 ، بنفشه 4 ، نيلوفر 2 ، سنامكى 2 ، تمر هندى 7 ، روغن بادام شيرين 3 ل ، آلوبخارا 30 دانه ، عناب سپستان 20 دانه . روز دوم : نيلوفر 2 ، اصل السوس 3 ، ريشه كاسنى 3 ، بنفشه 1 ، زوفا 2 ، خارخسك 2 ، بيدخشت 16 ل و عناب سپستان 20 دانه . اگر ممكن شود تنقيه از شكر سرخ 12 ، تاجريزى 4 ، بنفشه 2 ، گل پنيرك 2 ، اكليل 2 ، كافشه 4 ، بزرك سفيد 5 ، مغز فلوس 10 ، خاكشير 2 ، ريوند چينى 2 ، جو مقشّر 8 ، روغن بادام شيرين 2 ل همراه با آب برگ چغندر به كار رود . همچنين در صورت لزوم اقدام به كاهش خون نمايند . روز سوم : اگر امتلاء باشد باز فلوس خوراكى تجويز شود . روز چهارم منضجى مركب از : اصل السوس 3 ، ريشه كاسنى 3 ، كافشه 4 ، نيلوفر 2 ، بيدخشت 14 يا شيرخشت 8 ل و عناب سپستان 20 دانه داده و ضمنا تنقيه هم به دستور پيش عمل شود . بيمار بايد سه چهار مسهل به نحوى كه ذكر شد تا آخر هفته اول بخورد . اگر در ابتداى بيمارى به روش مذكور رفتار نشده باشد و در روز هفتم و هشتم به پزشك مراجعه شود باز بايد بلادرنگ تجويز فلوس نمود . همچنين چنانچه طبيب صلاح دانست جوشانده‌هاى لازم داده شود . اگر بيم و احتمال خطر باشد به استعمال روغن بادام شيرين ، آب آلو و امثال آن قناعت كنند . اگر ممكن شود چند روز پيوسته روغن بادام شيرين 12 ، ترنجبين 16 ل و آلوبخارا 30 دانه بدهند تا مزاج به كار افتاده و بتدريج روده‌ها پاك و ادرار افزايش يابد . استفاده از اسپرزه و آب اسپرزه نيز به مقدار زياد مورد تجويز است . قدما تجويز كرده‌اند كه بعد از تنقيه ، نوشيدن لعاب اسپرزه و بهدانه با عرق كاسنى و نيلوفر و گل ارمنى بسيار نافع مىباشد زيرا تعديل مزاج را نموده و مانع نفوذ عفونت « ماده » به صدر مىگردد . استفاده از ماء الشعير نيز حرارت را كاسته و رفع صفرا و تسكين خون از غليان را مىنمايد و در بهبود بيماريهاى ريه ، بيخوابى و سرسام بسيار نافع است . همين‌كه تب رو به كاهش گذاشت بايد به بيمار عصاره‌هاى گياهى لازم را بدهند و از تجويز تنقيه و جوشانده‌ها نيز دريغ نورزند . چون در ايران و بويژه در روستاها اكثر مردم مبتلاء به نوبه مخفى هستند استفاده از جوشانده‌اى مركب از پوست بيد 3 ، ريشه كاسنى 3 ،