000 / 70 نشان مىداد . حب « پادزهر احمديه » را به او دادم كه روزى 10 تا 12 عدد بخورد . همچنين دستور آب هويج خام و عصاره گياهى را دادم . بعلاوه سپردم روزانه مقدارى شنبليله و يا آب آن را به او بخورانند تا ايجاد خون ، و در واقع افزايش گلبول قرمز را در بيمار نمايد . با پيروى از دستورات رفته‌رفته بهبود در حال كودك پديدار شد . تقريبا بعد از دو هفته تعداد گلبولهاى سفيد به 000 / 45 رسيد و پس از يك ماه و نيم در شمارش گلبولهاى سفيد ، تعداد به 000 / 24 كاهش يافت . حال بچه بهتر شد . ميل به بازى و توجه به اسباب‌بازى را پيدا كرد . گرچه قادر به راه رفتن نبود ، باوجود اين با همسالان خود كمى بازى مىكرد و مىنشست . ميل به خوراك پيدا كرد . رنگ و روى او روشن شد . سپردم او را چند روزى به ييلاق ببرند . پس از مراجعت حالش بهتر و رنگش روشن‌تر گرديده بود . چون هزينه‌هاى زياد معالجه كودك ، در گذشته زيان بسيار به درآمد خانواده وارد كرده بود و امكانات كافى در منزل براى حفظ و مراقبت بهداشتى كامل از بچه را نداشتند و بيم آن مىرفت كه او مبتلاء به گريپ يا امراض ديگرى گردد پيشنهاد كردم ترتيبى دهند كه بچه حتما در يكى از بيمارستانها نگهدارى شود تا از بيماريهاى ديگر در امان ماند . متأسفانه اين امكان برايشان فراهم نگرديد . بهر صورت به درمان او ادامه دادم . پس از سه ماه تعداد گلبولهاى سفيد به 500 / 14 رسيد و تعداد گلبولهاى قرمز نيز زيادتر شد . در اين زمان مادر او بيمار و بسترى شد . ديگر كودك پرستار و يار و كمكى براى مراقبت نداشت ، در نتيجه دچار اختلال هاضمه و تب روده گرديد و همين بيمارى كافى بود تا زندگى از او گرفته شود . * به غير از اين دو مورد كه ياد شد و متأسفانه با وجود دستيابى به نتايج مثبت ، در اثر بىمبالاتى و عدم امكانات ، نجات جان دو كودك مقدور نگرديد ، تعداد بسيارى از بيماران ديگر را كه تعداد گلبولهاى خون‌شان بيش از 10 تا 25 هزار بود با همين روش و دستورات درمان كرده و بهبود را به آنان بازگردانيدم . * * *