5 - توت سفيد ، كه طبيعت آن « گرم و تر » است و در دفع مرض قند مفيد مىباشد . در كسانى كه طبيعت « سرد و خشك » دارند موافق و مؤثرتر است بخصوص اگر بيمار خوى عصبى نيز داشته باشد . ( توت و برگ درخت توت سفيد و حتى ابريشم از داروهاى مسكن اعصاب هستند . بويژه صمغ درخت توت كه در درمان بيماريهاى روانى اثر بسيار زيادى دارد . ) 6 - سياهدانه ، طبعى « گرم و خشك » دارد ، ازاين‌رو در بيماران ديابتى كه طبيعتى « سرد و تر » داشته باشند مفيد است . 7 - خرفه و تخم خرفه گاه در طبائع « گرم » رفع ديابت را مىنمايد . نگارنده آن را بسيار مورد آزمايش قرار داده و مفيد يافته‌ام . 8 - تخم گشنيز در طبائع « گرم » براى دفع مرض قند اثر خوب دارد ، زيرا تخم گشنيز باصطلاح « سرد » است . 9 - تخم كاهو نيز در كم كردن شدت بيمارى قند مفيد است . كاهو در ديابتىها رفع عطش مىنمايد . 10 - تخم يونجه را اعراب و مخصوصا مصرىها بو داده و دم كرده و مىخورند كه در دفع قند مؤثر و گاه قاطع است . 11 - ميوه سروكاشن را به تعداد ده دانه با تخم آن كوبيده و جوشانيده و مىخورند . ميزان قند را كاهش مىدهد . البته اثر اين دارو در اشخاص و طبائع ، مختلف است . در بعضى افراد بيشتر و در برخى كمتر اثر مىكند . 12 - شلغم را با توجه به توصيه‌اى كه حضرت على ( ع ) فرموده‌اند جهت تقويت و اصلاح مزاج بيماران به كار بردم . در مرض قند نيز آن را مفيد و مؤثر يافتم . در بعضى افراد ، قند موجود در ادرار خون را كاهش داد و از بين برد ، در برخى بيماران آن را متوقف ساخت و در عده‌اى نيز مؤثر واقع نگرديد . 13 - ضماد هندوانه ابو جهل در كف پا ، قند را به سرعت پائين مىآورد . اين امر در واقع بواسطه تحريك و جذب « ماده » از سر دانسته شده است .