در كتب و يادداشت‌هاى گذشتگان آنها را نيافته‌ام . پيشينيان براى رفع خيز و تهبّج ، ماء العسل ( مخلوط آب و عسل ) را بسيار مفيد و مؤثر نوشته‌اند . در صورت اقتضاء مصطكى ، زنجبيل و داروهاى ديگرى را نيز بدان مىافزودند . همچنين صرف روزانه نيم مثقال سندروس با سكنجبين براى رفع چاقى توصيه شده است . هرگاه « بلغم » در معده باشد نشانه آن آبريزش دهان ، سنگينى و پرى معده و ازدياد درد در آن مىباشد . چنانچه بلغم شور باشد عارضه با تشنگى همراه خواهد بود كه با نوشيدن آب تسكين نمىيابد ولى آب گرم عارضه را تخفيف خواهد داد . يادآور مىگردد كه بعد از صرف غذا دهان شورمزه مىشود . چنانچه پس از صرف غذا دهان مزه ترش پيدا كرد دليل بر غالب بودن « بلغم ترش » خواهد بود . اگر « بلغم » در فم معده باشد ايجاد غثيان و ترشى در دهان نموده ولى تشنگى ندارد . هرگاه « سودا » در معده افزايش يابد نشانه‌اش ترشى دهان و سوزش فم معده خواهد بود . چنانچه غذائى خورده شود اين عوارض بر طرف خواهد شد . هرگاه « سردى و برودت » در فم معده باشد اشتها به غذا افزايش مىيابد و رفع آن با داروهاى « گرم » همانند زنجبيل ميسر خواهد گرديد . اين نوع بيماران غالبا بعضى از اعضاى بدنشان « گرم » و برخى « سرد » است . مثلا كليه « گرم » و مثانه « سرد » مىشود . با خوردن « گرمى » تحريك در كليه شده و ادرار كم و غليظ مىشود . ولى در مثانه ( كه سرد و سست بوده و به درستى توان ضبط ادرار را نداشته و گاهى نيز ناخواسته چكه مىكرده ) بهبود تأمين خواهد شد . حال اگر براى رفع اين دو حالت متضاد ، مخلوطى از داروهاى « گرم » و « سرد » مانند بنفشه ، ليموعمانى ، نيلوفر ( سرد ) با گل‌گاوزبان ، سنبل الطيب ( گرم ) را باهم جوشانيده و نيز عصاره گياهى مركب از تخم خربزه و تخم شويد ( گرم ) و تخم خيار و تخم كدوى شيرين ( سرد ) را به بيمار دهيم اين دو حالت متضاد يعنى « گرمى كليه » و « سردى مثانه » كاهش يافته و رفته‌رفته بهبود حاصل خواهد گرديد . بدين دليل است كه شيخ الرئيس ابو على سينا در كتاب « قانون » مىنويسد : « هرگاه داروهاى حار و مبرّد را باهم دهيم طبيعت خود تميز آن را