رفع آن « حب سياه » را نوشتم كه روزانه 10 تا 15 عدد از آن بخورد . بيمار پس از مداوا خود را بهبود يافته پنداشت و گفت من يك روستائى و كشاورز هستم ، ديگر حالم خوب شده و نيازى به ماندن بيش از اين در شهر ندارم . دستوراتى بدهيد كه دنباله مداواى خود را در روستاى موطنم پيگيرى كنم . در صورت عود بيمارى اگر لازم شد دوباره نزد شما خواهم آمد . من نيز ماندن او را ديگر ضرورى ندانستم و لذا دستوراتى به شرح زير به او دادم : - از خوردن شيرينى زياد كه در ايجاد اگزالات كمك مىكند خوددارى ورزد . - از خوراك‌هاى « سرد و مرطوب » مانند ماست ، اسفناج ، كاهو ، ليموشيرين و نظاير آن پرهيز كند . - در اماكن مرطوب نخوابد و در هواى بارانى ، برفى و به هنگام يخبندان ، از خانه بيرون نيايد تا دچار سرماخوردگى نشود . چون ممكنست سرما و رطوبت سبب ورم پروستات و حبس البول گردد . - هيچ‌گاه ادرار را نگه ندارد و دفع آن را بر هر كارى مقدم بدارد . - هميشه قبل از خروج از منزل به دفع ادرار پردازد . - بين هفت تا ده روز يك بار اقدام به عمل آميزش نمايد تا رفع تهاجم خون در پروستات شده و اخلاط آن فاسد آن دفع گردد . - روزى دو بار در ساعات معين تخليه مزاج كند . - كوشش نمايد كه هيچ‌گاه دچار عصبانيت نگردد . داروى مقل ازرق نيز برايش نوشتم كه سالى دو سه بار هربار بيش از يك ماه روزانه يك مثقال مورد استفاده قرار دهد . ضمنا توصيه كردم از داروهاى تجويز شده به مقدار كافى تهيه نمايد و در صورت نياز به‌طور متناوب از آنها بخورد . * * *