علامت وجود سنگ كليه آنست كه بيمار غالبا احساس درد شبيه فرونشاندن سوزن در پشت خود مىنمايد . اين درد به هنگام پر بودن شكم بيشتر محسوس مىگردد . گاهى اين درد تا ران نيز كشيده مىشود . هرگاه سنگ در حالب گير كرده باشد درد در حدود ناف و تا بيخ ران پائين مىآيد . اگر سنگ در مثانه باشد اكثرا درد و خارش و گرانى در بن آلت و زهار پيدا مىشود و بيمار پيوسته دست به آلت خود مىبرد . ادرار به دشوارى بيرون آمده و هربار با تحريك دفع مىشود . بيمار تمايل به ادرار مكرر پيدا مىنمايد . گاه ادرار بيمراد بيرون مىآيد ، به‌ويژه در آخر ادرار كه چكه مىكند و ممكنست راه بول را بگيرد و با درد و رنج همراه باشد . برخى اوقات سنگهاى كوچك حركت كرده جلوى مجراى ادرار را مىگيرند . در پيشگيرى و درمان بايد توجه زياد به دستگاه گوارش نموده غذا را زياد جويد تا كاملا با آب دهان آغشته شود . بيمار خوراكهائى را كه مخالف طبيعت او باشد نبايد بخورد . از پرخورى بايد پرهيز كرد و در تقويت معده كوشيد تا خوراك را به خوبى گوارش دهد . طبع را بايد نرم نگهداشت ، بدين‌طريق كه روزى دوبار صبح و عصر در ساعتى معين نسبت به تخليه اقدام نمود و هربار مدت بيست دقيقه نشست و پس از يك بار تخليه ناكامل از جاى برنخاست زيرا هنوز تخليه به‌طور كامل انجام نگرفته است . به واسطه تشنج و انقباض‌هائى كه در روده ايجاد مىگردد مدفوع به صورت قطعه‌قطعه درمىآيد . يك قطعه آن دفع و پس از چند دقيقه با رفع گرفتگى و انقباض قطعه ديگر آزاد شده و دفع مىشود . تكه‌هاى بعدى نيز به همين ترتيب دفع مىگردند تا سرانجام مزاج شل و به صورت آبكى درآيد . مالش بدن و نيز استفاده از حمام به حد اعتدال سودمند است . لازمست شالى به كمر و شكم بسته شود تا آن ناحيه از سرما محفوظ بماند . ضمنا مثانه بايد گرم‌تر از كليه‌ها نگهداشته شود . بايد از غذاهائى كه زمينه‌ساز توليد سنگ مىگردند مانند گوشت مانده ، ماهى شور ، پاچه ، شيرينى زياد ، قهوه و شكلات و امثال آن خوددارى ورزيد . بر اساس نسخ پزشكان متقدم داروهائيكه سنگ‌ها را در بدن حل و دفع مىكنند عبارتند از :