* بيمار هشتم در تاريخ 14 / 11 / 1330 آقاى حسن ح . به علت ابتلاء به زخم معده به مطب رجوع نمود . در معاينه ، حالت و قيافه‌اى وحشت‌زده داشت . نبض ضعيف و متواتر و داراى اندكى وفقه بود . قلب متلاطم و گاهى ايست و سكته در حركات او پديدار مىشد . زبان از بارهء ستبر زردرنگى مفروش بود . معده نفخ داشت و روده‌ها از گاز سرشار بودند . حركت و انتقال گاز در درون روده بزرگ از نقطه‌اى به نقطه ديگر احساس مىشد كه دلالت بر سستى و ناتوانى آن مىنمود و مدلل مىداشت كه روده بزرگ نمىتواند مدفوع و ثقل را كاملا دفع كند . ازاين‌رو مقدارى از فضولات در آن باقى مانده و ايجاد سم در بدن مىكرد . بديهى است تا فضولات دفع نمىشد اين حالات عصبى و بيمارى نيز در او اصلاح نمىگرديد . البته پزشكان معالج تنها چاره را عمل جراحى و برداشتن آن قسمت از معده كه زخم داشت مىدانستند . بيمار به‌طورىكه اظهار داشت ناچار شده بود به حكم استخاره به من رجوع كند . گفتم از عمل جراحى معده نتيجه مهم نخواهيد برد زيرا بارها ديده‌ام كه اين‌گونه بيماران تحت عمل قرار گرفته و نتيجه‌اى بدست نياورده‌اند و گاهى بدتر هم شده‌اند . بدين جهت به ايشان گفتم صلاح به عمل جراحى نيست و من بيمارانى نظير شما را به روش مكتب ابن سينا درمان كرده‌ام . چنانچه دستورات من مفيد و قاطع واقع نگردند لااقل روده‌ها اصلاح و بهبود يافته و مزاج شما تقويت خواهد يافت . آنگاه اگر زخم معده خوب نشد و باقى ماند مىتوانيد آن را عمل كنيد . نظر مرا پذيرفت . سپردم عكس معده را بياورد و تاريخچه بيمارى خود را نيز برايم بنويسد . مقدمتا نسخه‌اى كه برايش نوشتم بشرح زير بود : 1 - تنقيه از شكر سرخ 10 ، تاجريزى 4 ، گل خطمى 2 ، گل پنيرك 2 ، ريوند چينى 2 ، رازيانه 1 و زنيان 1 همراه با اندكى زهره گاو . اين داروها در دفع نفخ روده و لينت مزاج بسيار مفيد و مؤثر مىباشند . 2 - براى رفع سوزش و تسكين درد و خنثى نمودن ترشى معده گردى دادم كه هريك بسته از آن را در استكان آب حل كرده و بخورد . نسخه بشرح زير بود :