طبيب خادم طبيعت است بشر از به دو آفرينش با بيماريهاى گوناگون روبرو بوده و براى چاره آن به مقتضاى ادراك و در حد امكانات محيط زيست خود به اشياء ، گياهان و موادى كه در دسترس داشته توسل مىجسته است . بدين‌ترتيب اندك‌اندك به خواص درمانى بسيارى از مواد و گياهان آگاهى يافته و در نتيجه دانش پزشكى را پى نهاده است . در طول قرون و اعصار دانشمندان اين رشته اطلاعات مختلف گردآورى شده را به صورت مكتوب براى ما به وديعه گذاردند . بنابراين هر قوم و ملتى را در اين بخش از تمدن مىتوان كم‌وبيش سهيم و شريك دانست . در كشور ما نيز نياكانمان كوشش و تلاش بسيارى در اين راه به خرج داده و متحمل زحمات زياد گرديده‌اند . شت زرتشت پيام‌آور بزرگ در كتاب اوستا در دستوراتى كه در زمينه امور بهداشتى صادر كرده از سه حرفه‌ى پزشك ، جراح و روانشناس ياد مىنمايد و در واقع علم روانشناسى را بخشى از دانش پزشكى به شمار مىآورد . او معتقد بود كه بيش از هفتاد و پنج درصد مردم را مىتوان با استفاده از امكانات علم روانشناسى تحت درمان قرار داد . او به رعايت اهميت بهداشت ، پليد نمودن آب را بزرگترين گناه مىشمرد . ايرانيان بعدها از كشورهاى همجوار و ملل غالب و مغلوب تازه‌هاى ديگرى برگرفته و بر گسترش دانش خود در اين راه افزودند . در دوران ساسانى علم پزشكى در ايران رونق بسزا يافت . در شهر گنديشاپور دانشگاه بزرگى برپا گرديد كه خدمات بسيار به پيشرفت علوم مختلف