ترشحات كبد ، كيسه صفرا ، پستانها و اعضاى ديگر دارد و نيز گرفتگى ، تنگى و فشردگى كه در رگ‌ها ، مغز و ديگر اعضاى بدن رخ مىدهد را بر طرف مىسازد . به همين علت است كه بعد از خنده ، سبكى ، شادى و فرح به انسان دست داده ، حافظه زياد شده و ميل به كار افزايش مىيابد ، مطالب بهتر فهميده مىشود و انسان به خبط و خطاى خود بهتر پى برده و به رفع آن مىكوشد . اين وضع همانند آنست كه شخص در اتاق دربسته‌اى محبوس شده باشد و با كمك خنده و انبساط روح در آن اتاق گشوده گردد . اثر ديگر خنده آنست كه سنگينى كار روزانه را از تن بدر نموده و كدورت و اندوه ناشى از پيشامدهاى ناگوار و عدم مساعدت روزگار را رفع مىنمايد . پس تأكيد مىكنم كه در سر سفره و به هنگام صرف غذا بايد خندان بود . ابدا حرفى را كه باعث حزن و اندوه شود نبايد به زبان آورد . اين‌گونه حرفها را بايد مدتى پس از صرف غذا ، در صورت نياز و ضرورت ، مطرح كرد و به وقت بيان آن نيز ، بايد موضوع را با گشاده‌روئى و لبخند عنوان نمود تا در شنونده اثر بد نكند و بالعكس نتيجه‌بخش باشد . معروف است كه با زبان خوش مىتوان مار را از سوراخ بيرون آورد . درحالىكه با تغيير و تندى حتى حيوان هم از اطاعت بازپس مىزند . اگر بخواهيم هميشه آرامش و آسودگى داشته باشيم و ديگران يار و ياورمان باشند بايد گفتار خوش و انديشه و كردار نيك را به كار بريم . در گفتگو با ديگران پيوسته رعايت ادب و احترام را بنمائيم . هيچ‌وقت حرفى نزنيم كه به طرف بربخورد و سبب هتك احترام او شود . بديهى است هر حرف برخورنده‌اى موجب دفاع آن فرد از خود و بروز اختلاف مىگردد . به قول معروف حرف مانند توپيست كه به ديوار زنند و برگردد و به زننده خورد . * * * پزشكان متقدم براساس تجارب و احوالات بيماران نكاتى را دريافته بودند كه اين نكات را به شرح زير خلاصه مىكنم :