مقوى معده ، كبد و كليه‌هاى گرم باشد . آب انار ، آب آلو ، پرتقال و ساير مركبات ، آلبالو ، گيلاس ، زرشك ، خيار ، كدو ، هندوانه ، آب ترب و برگ آن خيلى مفيد هستند . با توجه به اينكه ترب طبيعى مايل به گرم دارد لذا بايد آن را با سكنجبين يا آب آلو و امثال آن به بيمار داد تا تعديل حاصل گردد . سركه نيز تشنگى فرد مستسقى را تسكين داده ، سده را مىگشايد و استسقاى گرم را نفع مىرساند . براى لينت مزاج ، پوست هليله زرد ، شيرخشت ، بيدخشت ، آلو و فلوس مىدهند و يا تنقيه از مغز فلوس 10 ، بنفشه 3 ، گل خطمى 2 ، گل پنيرك 2 و ريوند چينى تا 2 ل به كار مىبرند . اگر بخواهند مزاج بيشتر عمل كند يك مثقال سنامكى بر آن مىافزايند . گاهى لازم مىشود كه فلوس خوراكى دهند . نسخه آن عبارتست از مغز فلوس 12 ، ترنجبين 16 ، بنفشه 4 ، ريشه كاسنى 2 ، عناب سپستان 20 دانه ، آلوبخارا 30 دانه و روغن بادام شيرين 3 ل . هرگاه بيمار دچار تب شده و تشنگى زياد داشته باشد آب تاجريزى و تخم كاسنى را جوشانيده و يا تخم كاسنى و ريشه كاسنى را با سكنجبين به بيمار مىدهند . آب ماست به مقدار زياد بسيار مفيد بوده و رفع استسقاء را مىنمايد . استسقاى لحمى - در اينجا ماده و رطوبت در لابلاى گوشت و نسوج بدن رفته و آنها را سست و متورم مىسازد . چون با انگشت به محل درد فشار وارد آورند فرورفته و بعد آهسته‌آهسته بالا آمده و به صورت اول درمىآيد . درمان اسهال ، ادرار و تعريق تخفيف‌دهنده مىباشند . از تجويز داروهاى با طبيعت گرم مانند زنجبيل و دارچين و رازيانه بايد احتراز نمود . چون امكان تحريك صفرا را به وجود مىآورند . اگر علت از ضعف معده باشد ايجاد قى با گلقند 4 يا انيسون 1 ل نمايند و يا ريوند چينى را به قدر يك مثقال ممزوج كرده و بدهند . براى دفع حرارت بهترين دارو در اينجا پوست هليله زرد ، بنفشه ، آب كاسنى و مانند آنست . براى تعريق ، بوره ارمنى را با روغن بابونه آميخته به محل ورم بمالند تا عرق كرده و