اين جهت متخصصان تنها چاره را عمل جراحى و باز نمودن اين قسمت تنگ معده مىدانستند . در چنين بيمارانى چنانچه مدتى داروهاى مناسب گياهى موافق با طبيعت آنان تجويز شود ملاحظه خواهد شد كه حد اقل بعضى از آنان به كلى خوب شده و تنگى مجراى معده و يا تنگى روده‌شان بر طرف مىگردد . بايد متذكر شد كه ناخوشىهاى دستگاه گوارش موجب تحريك دماغ شده و اثر بدى در آن به جاى مىگذارند . تحريك دماغ نيز به نوبه خود سبب خرابى دستگاه گوارش مىگردد . پس هريك ديگرى را تحريك مىكند . بنابراين در معالجه بايد داروهائى به كار برد كه هم مصلح دستگاه گوارش باشند و هم مفرح دماغ و مسكن اعصاب و هم دافع سموم از بدن ، تا نتيجه مطلوب حاصل شده و لينت مزاج نيز فراهم آيد . داروهاى طبيعى و گياهى در اين موارد غالبا مؤثرتر واقع شده ، با دارا بودن خواص بسيار ، در صورت رعايت دستورات ، ضررى نيز به بيمار وارد نمىآورند . در زير مشاهدات و آزمايش‌هاى شخصى خود را مىنگارم : اگر در معده خراش يا زخمى وجود داشته باشد در اين حالت در اثر تماس غذا به آن محل ، درد و سوزش پديد مىآيد كه شدت آن در زير جناغ سينه و در پشت ستون فقرات احساس مىشود . غالبا اين بيمارى در افرادى كه دچار به « هيپركلرئيدريك » هستند مشاهده مىگردد ، كه بعقيده قدما اين امر در اثر ورود و ريزش مواد سوداوى در معده مىباشد . يكى از داروهائيكه امروزه معمول است و نسخهء آن را آزموده و مفيد يافته‌ام تركيب بىكربنات دو سود 4 گرم ، كربنات دو بيسموت 3 گرم و كربنات دو منيزيم 3 گرم مىباشد ، كه در يك ليوان آب بايد آنها را حل كرده و خورد و سپس به روى محل درد خوابيد تا دارو روى زخم رسوب كند و روى آن را بپوشاند و همچون پانسمان رابطه زخم را از ترشحات معدى جدا سازد . روش دوم ، روش شخصى اينجانب است كه با استفاده از داروهاى مفيد گياهى انجام مىگيرد . در اينجا بدوا لازمست بفهمند طبيعت بيمار چگونه است ؟ يعنى بر اساس قواعد طب