پزشكى تا كرسى استادى بيولژى جانورى و انگل‌شناسى ارتقاء يافت و وقتى به سنين متوسط عمر رسيد دريافت كه طبيب در هر مقام كه باشد جايش در مطب و پهلوى بيماران دردمند است . لذا يكباره از تمام مناصب خود دست كشيد و طبابت ساده در مطب محقر و رحمت بر بيچارگان را به مقام والاى دانشگاهى خود ترجيح داد . پيشنهاد وزراى بهدارى وقت كه اغلب از دوستان مشفق او بودند براى بازگشت به كار ادارى و احراز مقاماتى مانند معاونت وزارت بهدارى و كسب مجدد كرسى استادى دانشگاه تأثيرى در تصميم قاطع او نبخشيد و وى تا پايان عمر خود به تسكين آلام دردمندان و بينوايان پرداخت . او در طول مدت خدمت خود موفق بدريافت نشان علمى و تقديرنامه‌هايى از مراجع پزشكى بين‌المللى بخاطر كاوش‌هاى ارزشمند و خدمات انسانىاش گرديد . كتاب " راز درمان " نشان مىدهد كه بيماران او از همه طبقات اجتماعى آن روزگار بودند . افراد بينوا و بىچيز ، مستخدمين منازل ، كارمندان ساده ادارات ، كشاورزان و روستائيان و كارگران محروم ، كسبه و مردم عادى كوچه و بازار اكثريت بيماران او را تشكيل مىدادند . هر روز از بين ممتازترين خانواده‌هاى شهر و مملكت مراجعينى داشت كه در جوار فقيرترين مردم در يك اتاق انتظار مىنشستند و منتظر مراجعه به او بودند . مطالعه كتاب راز درمان " و مصاحبه با بيماران و اطرافيان دكتر احمديه نشان مىدهد كه استاد بيماران خود را به سبك طبى جديد درمان مىنمود و در موارد لزوم همگام با استفاده از داروهاى جديد شيميايى داروى گياهى نيز به كار مىبرد تا بهبود بيمار را تسريع نمايد . ولى وقتىكه مىديد بيمار از روش‌هاى جديد كه توسط او و همكارانش به كار برده مىشد نتيجه‌اى نمىگيرد و داروهاى جديد عدم كارآئى خود را نشان مىدادند بطور كامل از طب قديم استفاده مىنمود . بااين‌حال بدون اعمال هرگونه تعصبى ضمن درمان با گياهان دارويى هروقت لازم مىشد داروهاى مدرن شيميايى را در جريان بيمارى يا در دوران نقاهت و يا براى جلوگيرى از عود بيمارى به كار مىگرفت . استفاده از آزمايشگاهها به منظور آزمايشات پاراكلينيكى و مشاوره با پزشكان متخصص رشته‌هاى مختلف پزشكى همه جا در اين كتاب به چشم مىخورد و نشان‌دهنده آنست كه خواست دكتر احمديه درمان بيماران و كاستن از درد و رنج آنان بود و در اين راه ، روش جديد يا سبك قديم مطرح نبوده است . نكته جالب آنكه در بسيارى از موارد قبل از شروع به درمان به سبك قدما ، همانند آخرين روشهاى طبى معمول بيماران را براى آزمايش خون ، ادرار ، مايع نخاع و غيره و يا راديوگرافى از قسمتهاى مورد نظر به آزمايشگاه مىفرستاد و در جريان درمان با روش قديم نيز با آزمايش‌هاى مكرر مسير بيمارى و بهبودپذيرى يا عدم تاثير دارو را مورد بررسى قرار مىداد . حتى پيش از بهبود با داروهاى گياهى و روش قدما آزمايشات تكرار مىشد تا اطمينان كامل از بهبود بيمار حاصل