جلد اول بسم اللّه الرّحمن الرّحيم پيشگفتار علم و دانش را مرزى نيست و هيچ‌گاه نمىتوان آن را در سر حدات قراردادى متوقف ساخت . بدين لحاظ اگر در اين كتاب تأكيدى به كاربرد گياهان داروئى و گياه درمانى شده است به هيچ وجه هدف ، نفى داروهاى جديد و روش‌هاى نوين پزشكى جهان نبوده است . شايد بيشتر هدف اين باشد ، در زمانى كه گامى بسوى خودشناسى برداشته‌ايم بدانيم گذشتگانمان چه كرده‌اند و تجربيات آنان چگونه و چسان بوده است . همان گونه كه پذيراى كشفيات پاستور ، كخ ، فلمينگ و ديگر بزرگان جهان پزشكى شده‌ايم از كوشش‌هاى بزرگان ديار خود همچون پورسينا ، رازى و فارابى نيز آگاه شويم . وقتى به فارماكوپه باختر و طب سوزنى خاور دل مىبنديم چرا به طب ميهنى خود توجهى نكنيم ؟ شادروان دكتر احمديه را بايد از آخرين متخصصان گياه‌درمانى دانست كه در واقع اين رشته را با پزشكى نوين پيوند داده و همواره كوشا بدان بوده است تا ضمن بهره‌گيرى از امكانات نوين پزشكى از طب سنتى اين مرزوبوم نيز بدون هيچ ترس و ابائى سود جويد . متأسفانه در دوران اخير ، غرب‌زدگى بىدليل و مآلا آسان‌طلبى اجتماعى موجب آن گرديد تا بجاى اتكاء به بهترين نوع دارو و درمان ، بيشتر به زيباترين ، آسان‌ترين و مدرنترين‌ها ، دل‌خوش گردد . به همين روى گياه‌درمانى يكباره بكنارى زده شد . و يا اگر نيم نگاهى بدان شد اين نگاه بيشتر نگاهى تشريفاتى و شايد متظاهرانه و تجارى بوده است ! جاى بسى خوشوقتى است كه اينك ، دگربار با دلبستگى بيشتر به بازشناسى ميراث نياكان پرداخته‌ايم . استاد دكتر احمديه در شرايطى كه در ميهن ما بخاطر گرايش‌هاى نوجويانه ، حاصل تجربيات چند هزار ساله بزرگان علم و دانش اين مرزوبوم بفراموشى سپرده شده بود و در شرايطى كه پيوند طب قديم و جديد نياز به شجاعت و تهور بسيار داشت يك تنه در برابر مقاومت‌ها و انتقادهاى فراوان به كاوش و بررسى تجربيات ، آزمايش‌ها و روشهاى درمانى گذشتگان پرداخت . مطب او كعبه نياز مستمندان و دردمندان شد .