در سال 1374 در كتاب تاريخ دامپزشكى و پزشكى ايران ، جلد 2 ، دوران اسلامى در صفحات 578 - 577 پس از شرح چگونگى پايان يافتن پزشكى كهن ايران ، پيشنهاد زير را براى احياى طبّ سنتى ايران نموده و آن را براى اوّلين بار به صراحت بيان داشتم : پيشنهاد براى بهره‌گيرى از پزشكى كهن ايران : نگارنده پيشنهاد مىنمايد به موازات اين همه دانشگاه و پژوهشگاه كه در مملكت وجود دارد ، مؤسّسه‌اى كوچك براى تحقيقات پزشكى كهن ايران تشكيل شود و عدّه‌اى محقّق و شيفته ، برخى از روش‌ها و داروهاى پزشكى و دامپزشكى كهن ايران را با شيوه‌اى علمى به محك آزمايش بگذارند و در اين زمينه پژوهشگر بپرورانند . در كلّيهء دانشكده‌هاى پزشكى و دامپزشكى در ميان انبوه درس‌ها دو واحد را به طبّ گياهى و كهن اختصاص دهند . اساتيدى كه به طبّ قديم و جديد تا حدّى واردند و هنوز به ندرت يافت مىشوند اين دو ساعت درس را هدايت كنند تا دانشجويان ايرانى از ميراث پزشكى خويش اطّلاع يابند . آن وقت به عنوان يكى از صدها تخصّص پزشكى ، رشتهء كاربرد پزشكى سنّتى و كهن ايران را ايجاد نمايند و در مورد دامپزشكى نيز چنين كنند و ساليانه مجموعا حدود ده نفر به اين كار بپردازند . اى بسا از گنجينهء كهن دانش ايران ، كاربردهايى نو و بىزيان بيابند . اين گفتار و كردار ، بيهوده نيست ، زياد هزينه ندارد ، عشق و شوق و ايثار مىخواهد و در راه اعتلاى تمدّن ايران و اسلام مفيد خواهد بود . خوشبختانه سرانجام با كمك بسيارى از بزرگواران ، اين امر انجام گرفت و دورهء Ph . D طبّ سنتى ايران در سال 1386 شمسى و در سال جارى Ph . D داروسازى سنّتى برقرار گرديد . نكتهء اساسى و به روشى اين است كه دانشجويان به ترتيب دكتران پزشك و داروساز هستند كه از دانشگاه‌هاى معتبر مملكت دانش آموخته شده و از طريق كنكور برگزيده شده‌اند . اينجانب سال گذشته براى پزشكان رشتهء طبّ سنتى ، و امسال براى داروسازان رشتهء داروسازى طبّ سنتى ، كتاب الاغراض الطبّيه سيّد اسماعيل جرجانى - كه آن را پس از سال‌ها تحقيق ، تصحيح كرده و به همراه تأليف كتاب فرهنگ اغراض طبّى عرضه داشته‌ام - همچنين تاريخ پزشكى ايران را در حدّ ظرف ساعات مقرّر تدريس كرده‌ام ، و همهء آنان را در كورهء دانش آزمودم كه خوشبختانه همگان سرافراز بيرون آمدند . اينان همگى برگزيده و شايسته‌اند و به لطف دادار بخشاينده اميد است منشاء خدمات ارزنده‌اى براى ايران و ايرانيان باشند .