كوهستانى . امروز يزدانى و نام‌آور شده‌اند ( در محل شنيده شد ) . 1415 انگريج - انگرودى : اهل انگرود از دهكده‌هاى اوزرودنور كوهستانى . 1416 انگريج : از خاندانهاى گيل ساكن در كلاردشت ( از آستارا تا استارباد ، ج 3 ، ص 126 ) . 1417 انگريج : تاريخ سنگ قبر نام‌آور انگريج بن محمد در اراضى قلعهء كوتىنسن از دهكده‌هاى اوزرودنور محرّم 1093 قمرى است ( از آستارا تا استارباد ، ج 3 ، ص 248 ) . 1418 انگريج : از خانواده‌هاى ساكن در انگرود ، كمال الدين انگريج ( از آستارا تا استارباد ، ج 3 ، صص 247 و 322 ) . 1419 انگلو يا ( انكلو ) : از طوايف ايل بچاقچى در استان كرمان ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 11 ، ص 367 ) . 1420 انگورج : از طوايف ساكن در انگران و كرديچال و كلمه ( دفتر تلفن چالوس ، ص 6 ) . 1421 انگورج : كيومرث انگورج تقوى ( از افاضات مهدى بكتاش ) . 1422 انگورج تقوى : از طايفه‌هاى ساكن در كرديچال كلاردشت تنكابن . 1423 انگورج غفارى : از طايفه‌هاى ساكن در كرديچال كلاردشت تنكابن . 1424 انگورى : طايفه‌اى از قبيلهء دارميركشه هزاره‌جات ساكن ولايت غزنى افغانستان . ( قاموس جغرافيايى افغانستان ) . 1425 انورى : از خاندانهاى ساكن در افغانستان ( افغانستان در پنج قرن اخير ، ص 751 ) . 1426 انوزوند : از خاندانهاى حاكم بر گيلان ( فرمانروايان گيلان ، ص 68 و 109 و 141 الخ ) . 1427 انوزوند : خاندان اميران كوهدم ( تاريخ گيلان و ديلمستان ، ص 292 ) ( نامها و نامداران گيلان ، ص 169 ) . 1428 انوشيروانى : از خاندانهاى زرتشتى مقيم ايران ( تحقيق محلى ) . 1429 انوشيروانى : از خاندانهاى ساكن در طراوان تفرش ( سالنامهء تفرش سال 1377 شمسى ) . 1430 انوك : طايفه‌اى از قبيلهء داىكندى هزاره‌جات ساكن ارزگان ولسوالى خدير افغانستان . ( قاموس جغرافيايى افغانستان ) . 1431 انيج : منسوب به دهكدهء آنن يا انند كه نام قديمى ولىآباد امروز بر سر راه چالوس است . عمر اننج ( تاريخ طبرستان ، ج 2 ، ص 55 ) . 1432 اوارها : از اقوام قفقاز . دو نوع خط داشتند ، خط عربى و خط اوارى . كاربرد اين خطها اندك بود . ( ايران‌شناخت ، شمارهء 10 ، سال 1377 ، ص 228 ) . 1433 اوانسيان : از خاندانهاى ارمنى ساكن تهران ( تحقيق محلى ) . 1434 اوانسيان : از خاندانهاى ساكن در اراك ( ياد نياكان ، ص 30 ) . 1435 اوبيخ : از اقوام كوه‌نشين در قفقاز شمالى ( ايران‌شناخت ، شمارهء 10 ، سال 1377 ، ص 253 ) . 1436 اوبيخ‌ها : نظام اجتماعى اين قوم مانند آديگه‌هاى غربى و مردم ابخازيهء صغير است ( ايران‌شناخت ، شمارهء 3 ، زمستان 1375 ، ص 23 ) . 1437 اوتايلو : از طوايف ايل جلالى در آذربايجان غربى . قبل از حكومت فتحعلىشاه قاجار جز طايفهء قند كانلو محسوب مىشده ، قلمرو اين طايفهء بزرگ منطقهء قفقاز بود كه به هنگام جدا شدن آن قسمت آذربايجان از پيكرهء ميهن ، شخصى به نام « تمر » - تيمور كه در واقع رئيس به او بود به همراه افرادش به منطقهء ماكو كوچ كرده و پس از جدا شدن از قندكانلو طايفهء مستقلى تشكيل مىدهد چون اهل آن طرف مرز بودند به « اوتايلو » معروف و نامگذارى شدند . اين طايفه داراى هشت اوبه است ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 193 ) . 1438 اوجاقيان : از خاندانهاى ارمنى ساكن تهران ( تحقيق محلى ) . 1439 اودك خواجه محمد : از طايفهء ايل بختيارى هفت‌لنگ در اصفهان مىباشد ( ايرانشهر ، ص 165 ) . 1440 اودلو ( طايفه ) : از طايفه ايل ارسباران مىباشد ( ايرانشهر ، ص 117 ) . 1441 اودلى : از تيره‌هاى كشكولى قشقائى ( سيه‌چادرها ، ص 172 ) . 1442 اورارتو : از ريشه‌هاى طوايف كرد ( فرهنگ بوره‌كه‌ئى ، ص 193 ) . 1443 اورارتوها : اورارتو كه در متون باستانى به صورت خالدى و در تورات راجع به مردم آرارات آمده است تقريبا همان حيطهء جغرافيايى ارمنستان امروزى را دربر مىگرفت به انضمام ناحيه وان كه اكنون به تركيه تعلق دارد دولت اورارتو در نيمهء اول سدهء نهم پيش از ميلاد در صحنهء تاريخ ظاهر شد نام اورارتو براى نخستين بار در اسناد آشورى ديده مىشود . در اين اسناد تنها از اتحاديه اقوامى در ناحيه كوهستانى ارمنستان واقع در آسياى صغير و در كوههاى جنوبى درياچهء وان سخن رفته است . اين اقوام را اورواترى و نائيرى مىناميدند . از آغاز سدهء نهم پيش از ميلاد اورارتوها كوشيدند كه قلمرو خود را به سوى شرق و جنوب